ตอน 130
ศึกรักแสงสว่าง
บทที่ 128
บทที่128 ทุเรศลูกตา
หนิงซีวางบทในมือลง รวบรวมสมาธิแล้วมองไปที่เขาอย่างแน่วแน่
“ดี ฉันต้องการให้ในงานงานเลี้ยงวันเกิดคืนนี้คุณบอกเลิกหนิงเสวี่ยลั่ว เทียบกับความอัปยศที่ฉันได้รับเมื่อคราวนั้น แค่ให้หล่อนโดนทิ้ง ถือว่าฉันใจดีพอหรือยัง? เข้าอกเข้าใจคนพอหรือเปล่า?”
ซูเหยี่
ตอน 131
บทที่ 129
บทที่129 เหมือนนางปีศาจ
ซูเหยี่ยนกับหนิงเสวี่ยลั่วกลับมาที่ห้องแต่งตัว ทั้งสองหน้าตาหดหู่เศร้าสร้อย หนิงเสวี่ยลั่วยืนอยู่หน้าชายหนุ่มอย่างทำอะไรไม่ถูก น้ำตาร่วงแหมะลงมาหยดหนึ่ง
“พี่เหยี่ยนคะ พี่ตำหนิฉันหรือเปล่า? ตำหนิที่ฉันไม่รับข้อเสนอของหนิงซี...”
ซูเหยี่ยนยื่นมือไ
ตอน 132
บทที่ 130
เมื่อข้าได้ตายไปแล้ว ต่อให้น้ำท่วมโลกก็ไม่เกี่ยวอันใดกับข้า
ย่ำราตรีท่ามกลางผืนป่าไผ่หนาทึบ
หญิงสาวสองคนยืนประจันหน้ากัน ฝ่ายหนึ่งสวมอาภรณ์สีแดงงดงามยิ่งนัก อีกฝ่ายสวมใส่อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์
ซั่งกวนอิ้งหรงใบหน้าเข้มงวด “เมิ่งฉางเกอ ข้าให้อภัยเพราะเห็นใจที่เจ้าแก้แค้น