ตอน 76
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่76
เยี่ยเม่ยมองเขา สายตาหยุดที่มือเขา
ถามเสียงเย็นชาว่า “นี่คือความชอบอย่างเปิดเผยหรือแอบชอบ…”
เป่ยเฉินเสียเยี่ยนฟังแล้ว หัวเราะเบาๆ อธิบายให้นางฟังด้วยน้ำเสียงไพเราะ “แอบชอบ เป็นความรักที่ขลาดเขลาที่สุดในใต้หล้า ก็เป็นแค่ความรู้สึกต่ำต้อยที่มนุษย์ฝังลึกไว้ เพราะกลัวถูก
ตอน 77
บทที่77
ทันใดนั้นราชาต้ามั่วใจอ่อนยวบราวกับดินเหนียว เอ่ยปาก “เจ้าลุกขึ้นก่อนเถิด มีเรื่องอะไรค่อยๆ พูด”
ลู่หวานหว่านลุกขึ้น ร้องไห้เอ่ยปาก “ท่านข่าน หลานชายของอนุมาขอความช่วยเหลือ ไม่รู้ว่ามีคนสารเลวที่ไหน ไล่ล่าสังหารเขาโดยไม่ฟังคำอธิบาย เวลานี้ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพก็…ทิ้งไว้แต่ข้าแล
ตอน 78
บทที่78
“อย่างนั้นหรือ” เป่ยเฉินเสียเยี่ยนฟังแล้ว แววตาแสดงความน่าสนใจไม่น้อย
เขากวาดตาไปหานายทหารผู้นั้น ถามช้าๆ ว่า “อย่างนั้นเวลานี้พวกเขาอยู่ที่ใด”
ทหารได้ฟังน้ำเสียงนี้ ตัวสั่นเทิ้มอย่างอดไม่ได้เดิมทีเขาก็ตัวสั่นเข้ามารายงานอยู่แล้ว เวลานี้สั่นจนเหมือนใบไม้ต้องลมปลิดปลิ