บทที่75

คนทั้งหมด “…”

คนทั้งหมดมองเยี่ยเม่ยโดยไม่รู้ตัว อีกทั้งเบื้องลึกของจิตใจยังรู้ว่าการสารภาพของเตี้ยนเซี่ยช่างไม่สอดคล้องกับปัญหาหลักของสังคมเอาเสียเลย

มีเงินมาก ทั้งยังมีอำนาจ

ก็จริง บรรดาแม่นางทั้งหลายในเวลานี้ชอบบุรุษที่มีทั้งเงินทั้งอำนาจจริงๆ ส่วนเรื่อง

บทที่76

เยี่ยเม่ยมองเขา สายตาหยุดที่มือเขา

ถามเสียงเย็นชาว่า “นี่คือความชอบอย่างเปิดเผยหรือแอบชอบ…”

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนฟังแล้ว หัวเราะเบาๆ อธิบายให้นางฟังด้วยน้ำเสียงไพเราะ “แอบชอบ เป็นความรักที่ขลาดเขลาที่สุดในใต้หล้า ก็เป็นแค่ความรู้สึกต่ำต้อยที่มนุษย์ฝังลึกไว้ เพราะกลัวถูก

บทที่77

ทันใดนั้นราชาต้ามั่วใจอ่อนยวบราวกับดินเหนียว เอ่ยปาก “เจ้าลุกขึ้นก่อนเถิด มีเรื่องอะไรค่อยๆ พูด”

ลู่หวานหว่านลุกขึ้น ร้องไห้เอ่ยปาก “ท่านข่าน หลานชายของอนุมาขอความช่วยเหลือ ไม่รู้ว่ามีคนสารเลวที่ไหน ไล่ล่าสังหารเขาโดยไม่ฟังคำอธิบาย เวลานี้ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพก็…ทิ้งไว้แต่ข้าแล