บทที่61

คนพวกนั้นไม่ทันเอ่ยมากความ มองไฟค่อยๆ ลามคลอกตัวเอง

ประตูถูกปิดลงแล้ว ตัดขาดเงาร่างของสตรีผู้นั้นหายไป

นัยน์ตาพวกเขาเต็มไปด้วยความคับแค้น แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเพื่อตัวเองได้ แม้กระทั่งเอ่ยวาจายังไม่ทัน ซ้ำยังจนปัญญาจะเข้าใจว่า ตนเองในยามนี้เสียใจมากกว่าหรือแค้นเคืองมา

บทที่62

“นี่…” ในใจพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเกินเปรียบ

หากพานางไปที่ว่าการอำเภอจริงๆ แล้ว คุณชายเกิดเรื่องขึ้นมา พวกเขายังมีทางรอดอีกหรือ

จากนั้นหันมองสายตาเยี่ยเม่ย ตระหนักได้ว่าหากพวกเขาไม่พานางไปยิ่งหมดทางรอด ได้แต่ทำหน้าเศร้า หนุมตัวนำทางไป

เป่ยเฉินเสียเยี่

บทที่63

นางเอ่ยประโยคนี้ออกมา อย่าว่าแต่นายอำเภอเลย ชาวบ้านด้านนอกได้ยินเข้า ยังมุมปากกระตุกเช่นกัน

พัดเล่มเดียวทำร้ายคนมากมายขนาดนี้ ซ้ำยังแหยียบนายอำเภอจนอยู่ในสภาพนี้ นางยังบอกว่าตนเองไม่หยาบช้าอีก ซ้ำยังมีภาพลักษณ์เป็นมิตร…

ในเวลานี้ สตรีนางหนึ่งวิ่งออกมาจากด้านในเรือนอย