บทที่62

“นี่…” ในใจพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเกินเปรียบ

หากพานางไปที่ว่าการอำเภอจริงๆ แล้ว คุณชายเกิดเรื่องขึ้นมา พวกเขายังมีทางรอดอีกหรือ

จากนั้นหันมองสายตาเยี่ยเม่ย ตระหนักได้ว่าหากพวกเขาไม่พานางไปยิ่งหมดทางรอด ได้แต่ทำหน้าเศร้า หนุมตัวนำทางไป

เป่ยเฉินเสียเยี่

บทที่63

นางเอ่ยประโยคนี้ออกมา อย่าว่าแต่นายอำเภอเลย ชาวบ้านด้านนอกได้ยินเข้า ยังมุมปากกระตุกเช่นกัน

พัดเล่มเดียวทำร้ายคนมากมายขนาดนี้ ซ้ำยังแหยียบนายอำเภอจนอยู่ในสภาพนี้ นางยังบอกว่าตนเองไม่หยาบช้าอีก ซ้ำยังมีภาพลักษณ์เป็นมิตร…

ในเวลานี้ สตรีนางหนึ่งวิ่งออกมาจากด้านในเรือนอย

บทที่64

เมื่อนางเอ่ยประโยคนี้ออกมา ชาวบ้านหน้าประตูทนฟังไม่ได้อีก

แต่ละคนโมโหจนหน้าแดงก่ำ ทว่าจนใจไม่กล้าทำอะไร ยืนอยู่หน้าประตูไม่กล้าส่งเสียง อย่างไรคนผู้นั้นก็คือนายอำเภอ ชาวบ้านไม่อาจต่อกรกับขุนนาง

เยี่ยเม่ยฟังมาถึงตอนนี้ สีหน้าเย็นชาปานน้ำแข็งพลันเปลี่ยนไป

เด