ตอน 56
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 49
บทที่49
คนทั้งหมด “…”
ก่อนอื่นคำว่า “ริบทรัพย์” ในยามปกติแล้วเป็นคำที่ทางการใช้ นั่นคือในสถานการณ์ที่ทางการต้องปฏิบัติภารกิจ ยืมสิ่งของของประชาชนเป็นการชั่วคราว ถึงเรียกว่า “ริบทรัพย์” นางเป็นชาวบ้านธรรมดา…?
อีกอย่างเตี้ยนเซี่ยเป็นผู้สูงศักดิ์ คือองค์รัชทายาทที่ฝ่า
ตอน 57
บทที่ 50
บทที่50
หลังจากนางนิ่งเงียบไปหลายวินาที ค่อยมองเสินเซ่อเทียน “จวินซ่าง ท่านชอบอาหารอร่อยถึงเพียงนี้หรือเป็นเพราะในวัยเด็กของท่านอดอยากอยู่เสมอหรือ”
ความจริงนางก็เอ่ยออกไปอย่างนั้น คนอย่างเสินเซ่อเทียนจะอดอยากได้อย่างไร คำพูดนี้เต็มไปด้วยการหยอกล้อ คิดไม่ถึงว่าเมื่อนางเอ่ยคำพูดนี้ออกม
ตอน 58
บทที่ 51
บทที่51
บนเขา
เป่ยเฉินเสียเยี่ยนเดินไปถึงข้างบ่อน้ำ กวาดตามองกองเพลิงข้างบ่อ ยิ้มจางๆ ที่มุมปาก
กวาดตามองรอยเท้า เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “ดูท่าเยี่ยนคาดไม่ผิด นางเคยมาที่นี่จริงๆ”
อวี้เหว่ยมองไปรอบๆ ไม่มีใครอยู่ เห็นได้ชัดว่าแม่นางผู้นั้นจากไปแล้ว