บทที่55

เยี่ยเม่ยอึ้งไปเล็กน้อย

ความจริงมาจนถึงบัดนี้ ไม่มีใครรังแกนางได้สำเร็จ ดังนั้นนางไม่ต้องการการปกป้อง

เห็นได้ชัดว่าเจ้าเด็กนี่ต้องการตอบแทนบุญคุณที่นางช่วยชีวิต

นางใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ปฏิเสธเสียงเย็นว่า “ข้าไม่ต้องการให้ปกป้อง ข้าช่วยเจ้ามิได้ต้องการให

บทที่56

เสินเซ่อเทียนมองเฉิงเสี่ยวจวน ถามอย่างอดไม่ได้ว่า “ทำไม เจ้าคาดการณ์ว่าข้าอาจจะล้มเหลว?”

“ใช่!” เฉิงเสี่ยวจวนไม่ไว้หน้าเจ้านายเลยสักนิด

เป่ยเจี้ยนเกอมองเงียบๆ อยู่ด้านข้าง เขาไม่เอ่ยอะไร ความจริงแล้วเขาก็คิดว่า จวินซ่างน่าจะล้มเหลวอย่างแน่นอน

เยี่ยเม่ยเป็นสตรีประเภทไหน?

สตรีเข

บทที่57

ชายผู้นั้นคุ้นตามาก

เขาคือบิดาของเด็กหญิงที่มอบขนมเซาปิ่งให้นางเมื่อคืน

ทั่วร่างเขาเต็มไปด้วยบาดแผล จมูกช้ำหน้าเขียว เสื้อผ้ายังมีรอยเลือด เห็นได้ชัดว่าคนตกอยู่ในสภาพน่าอนาถ เยี่ยเม่ยยังสงสัยว่าตัวเองมองผิดไป

เวลาสั้นๆ เพียงคืนเดียว คนผู้นี้ไฉนเปลี่ยนได้ขน