ตอน 55
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 48
บทที่48
ส่วนสิ่งที่พวกเขาสองนายบ่าวไม่รู้ก็คือ เรื่องเอาใจเยี่ยเม่ยตอนนี้มีคนไปทำแล้ว
……
หลังจากหนึ่งวันของเยี่ยเม่ยกำลังจะผ่านพ้นไป ขณะที่นางกำลังเตรียมตัวพักผ่อน ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าบนหลังคาห้อง
ผู้มามิได้ปิดบังใดๆ ทั้งนั้น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดจะซ่อนตัว หรือว่าผู้มามีเจตนาไม
ตอน 56
บทที่ 49
บทที่49
คนทั้งหมด “…”
ก่อนอื่นคำว่า “ริบทรัพย์” ในยามปกติแล้วเป็นคำที่ทางการใช้ นั่นคือในสถานการณ์ที่ทางการต้องปฏิบัติภารกิจ ยืมสิ่งของของประชาชนเป็นการชั่วคราว ถึงเรียกว่า “ริบทรัพย์” นางเป็นชาวบ้านธรรมดา…?
อีกอย่างเตี้ยนเซี่ยเป็นผู้สูงศักดิ์ คือองค์รัชทายาทที่ฝ่า
ตอน 57
บทที่ 50
บทที่50
หลังจากนางนิ่งเงียบไปหลายวินาที ค่อยมองเสินเซ่อเทียน “จวินซ่าง ท่านชอบอาหารอร่อยถึงเพียงนี้หรือเป็นเพราะในวัยเด็กของท่านอดอยากอยู่เสมอหรือ”
ความจริงนางก็เอ่ยออกไปอย่างนั้น คนอย่างเสินเซ่อเทียนจะอดอยากได้อย่างไร คำพูดนี้เต็มไปด้วยการหยอกล้อ คิดไม่ถึงว่าเมื่อนางเอ่ยคำพูดนี้ออกม