ตอน 54
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 47
บทที่47
รถม้าวิ่งมาทางนางด้วยความเร็ว ด้านหลังมีองครักษ์กระจายกำลังติดตามมาเป็นจำนวนมาก
ยามราตรีพวกเขากลุ่มนี้เดินทางอย่างเร่งร้อน คล้ายกับเร่งรีบ
เยี่ยเม่ยเพิ่งตัดสินใจหลบให้ทาง ใครจะรู้ว่าคนที่บังคับม้าเห็นคนผู้หนึ่งในความมืดอยู่ด้านหน้าพอดี เขาไม่พูดไม่จา ยกมือส
ตอน 55
บทที่ 48
บทที่48
ส่วนสิ่งที่พวกเขาสองนายบ่าวไม่รู้ก็คือ เรื่องเอาใจเยี่ยเม่ยตอนนี้มีคนไปทำแล้ว
……
หลังจากหนึ่งวันของเยี่ยเม่ยกำลังจะผ่านพ้นไป ขณะที่นางกำลังเตรียมตัวพักผ่อน ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าบนหลังคาห้อง
ผู้มามิได้ปิดบังใดๆ ทั้งนั้น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดจะซ่อนตัว หรือว่าผู้มามีเจตนาไม
ตอน 56
บทที่ 49
บทที่49
คนทั้งหมด “…”
ก่อนอื่นคำว่า “ริบทรัพย์” ในยามปกติแล้วเป็นคำที่ทางการใช้ นั่นคือในสถานการณ์ที่ทางการต้องปฏิบัติภารกิจ ยืมสิ่งของของประชาชนเป็นการชั่วคราว ถึงเรียกว่า “ริบทรัพย์” นางเป็นชาวบ้านธรรมดา…?
อีกอย่างเตี้ยนเซี่ยเป็นผู้สูงศักดิ์ คือองค์รัชทายาทที่ฝ่า