บทที่ 379

บทที่379

ในเมื่อท่านอ๋องบอกว่าไม่จำเป็น อย่างนั้นก็คงไม่มีความจำเป็นสินะ

เพียงแต่…

ด้วยฐานะพิเศษของเสินเซ่อเทียน ท่านอ๋องไม่ไปพบเขาเป็นการดีจริงหรือ หากทำให้เสินเซ่อเทียนระแวงเร็วเกินไป…

เป่ยเฉินอี้กวาดตามองเอ้อเฟิงคราหนึ่ง คล้ายรู้ทันควา

บทที่ 380

บทที่380

ยามอวี้เหว่ยเห็นมู่หรงเหยาฉือก็ไม่รู้สึกยินดี

เพราะเตี้ยนเซี่ยในยามนี้กำลังอารมณ์ไม่ดี คงไม่มีอารมณ์ใส่ใจพวกคนไม่มีความสำคัญเช่นนี้ ในขณะที่เขากำลังคิดว่าควรก้าวไปขวางดีหรือเปล่า

มู่หรงเหยาฉือก็เดินเข้ามาด้วยน้ำตาคลอเบ้า เอ่ยปาก “เตี้ยนเซี่ย

บทที่ 381

บทที่381

ยามเป่ยเฉินเสียเยี่ยนเอ่ยออกมา ใบหน้ามู่หรงเหยาฉือคล้ายจะแดงเรื่อขึ้นในทันที

เพียงแต่เวลานี้เป็นเวลากลางคืน ต่อให้แสงจันทร์สว่าง แต่ก็มองไม่ออก

ประโยคนี้สมควรตอบกลับไปอย่างไรดี

หากตอบว่าใช่ บางทีเตี้ยนเซี่ยอาจรู้สึกว่า นางเป็นสตรีที่กล้าเกิน