ตอน 340
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 272
บทที่272
ดูท่า เป่ยเฉินเสียเยี่ยนคงโมโหมิใช่น้อย
จงรั่วปิงหันกลับมามองซือหม่าหรุ่ยด้วยความแปลกใจ “ข้าพูดอะไรผิดไปหรือ” นางบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่า เป่ยเฉินอี้ไม่มีทางทำอะไรไม่ดีกับเยี่ยเม่ย นางไม่มีทางเกิดเรื่อง
ทำไมเป่ยเฉินเสียเยี่ยนยังต้องโมโหปานนี้อีก
ตอน 341
บทที่ 273
บทที่273
เซียวเยว่ชิงก็พยักหน้าอย่างจริงจัง อีกทั้งเขายังค้นพบเรื่องน่าอัศจรรย์เรื่องหนึ่ง เมื่อก่อนพวกเขาไม่เชื่อใจเยี่ยเม่ยเลย ต่อมาก็ค่อยๆ เคารพนาง จนกระทั่งตอนนี้ฝากความหวังทั้งหมดเอาไว้ที่นาง
โลกใบนี้ช่างแปลกพิสดารจนน่ากลัวยิ่งนัก
……
เยี่ยเม่ยติ
ตอน 342
บทที่ 274
บทที่274
ซือถูเฟิงหัวเราะเสียงเย็น “อนาคตหรือ คุณชายใหญ่ของตระกูลซือถูถูกเนรเทศมายังสถานที่เช่นนี้ ท่านหญิงของตระกูลซือถูที่มีโอกาสเป็นมารดาของแผ่นดินมาที่สุดกลายเป็นคนพิการขาขาด ตระกูลซือถูยังมีอนาคตอะไรให้เอ่ยถึงอีก”
“เรื่องนี้…” คนชุดดำพลันไม่รู้จะเอ่ยว่าอะไร จะตอบคำถามข