ตอน 31
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่31
สิ้นเสียงนี้ ทุกคนไม่ลังเลอีก
ยิงธนูเพลิงไปยังทิศทางเยี่ยเม่ยทันที
เยี่ยเม่ยเห็นธนูเพลิงจากทั่วสารทิศยิงมาทางนาง ยิ้มยกมุมปาก ล้วงพัดหยกออกจากเอว สะบัดออกไปกลางอากาศ พัดลอยเป็นวิถีโค้งออกไป
ในระหว่างที่พัดลอยตัวอยู่นั้นก็ปัดลูกธนูที่พุ่งมาทั้งหมดย้อนกลับไป
ตอน 32
บทที่32
“เช่นนั้นท่านคิดว่า…” เยี่ยเม่ยมองไป๋หลี่ซือซิว นางมิได้เอ่ยต่อ
นางเชื่อว่าด้วยความฉลาดของเขา ย่อมเข้าใจว่านางอยากถามอะไร
ไป๋หลี่ซือซิวสีหน้าสับสนเล็กน้อยมองเยี่ยเม่ยทีหนึ่ง เอ่ยเสียงเบาว่า “องค์หญิง ท่านอยากฟังความจริงหรือไม่”
“ท่านว่ามา!” เยี่ยเม่ยตอบรับ จากนั้นก็เอ่ยว่า “หากไม
ตอน 33
บทที่33
นางพูดไป น้ำตาก็ไหลออกมากลับไม่ดูน่าสงสารเลย
เขาคิดไม่ถึงว่านางจะพูดเช่นนี้ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนนิ่งไปชั่วครู่ จากนั้นตั้งใจมองนาง
เสียงอ่อนโยน ถาม “เคราะห์ดีที่สวรรค์คุ้มครองเจ้า? สวรรค์ตาถั่วหรือเปล่า”
ทุกคน “…” เตี้ยนเซี่ย ท่านอย่าทำอย่างนี้ได้หรือเปล่า น