บทที่ 24

บทที่24

เกี่ยวกับ…เรื่องแต่งงานหรือเปล่านะ

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนกล่าวจบก็เดินจากไปโดยไม่รอให้เยี่ยเม่ยตอบตกลง ความจริงเขาไม่คิดฟังคำตอบนาง เพราะว่าบางทีนางอาจปฏิเสธเขา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ไม่ฟังจะดีกว่า

เขาสาวเท้ากว้างๆ เดินจากไป

จงซานเดินมาถึงข้างกายเยี่ยเม่ย มองแผ่นหลังของเป่ยเฉิน

บทที่ 25

บทที่25

คนทั้งหมดมองหน้าสบตากัน

มองแผ่นหลังเยี่ยเม่ยเดินเข้าห้องไป องครักษ์ผู้หนึ่งเดินมาข้างกายเจ้าเมืองหลิน เอ่ยถาม “ท่านเจ้าเมือง ให้นางเข้าไปแบบนี้ นี่…”

ความจริงที่เขาอยากถามคือ ทำแบบนี้ปลอดภัยหรือเปล่า

เจ้าเมืองหลินเห็นเยี่ยเม่ยเดินเข้าไปแล้วจึงปิด

บทที่ 26

บทที่26

“ดังนั้นเล่า ท่านมาหาข้าทำไม มาเพื่อให้ข้าดูท่านแสดงละครเสียใจสิ้นหวัง?” สีหน้าของเยี่ยเม่ยยังคงเป็นความเสียดสีตั้งแต่แรกเริ่ม ทั้งยังส่งสายตาประเมินมองเป่ยเฉินอี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า

นางถามแกมขบขันแต่ไม่ขำว่า “หรือว่าข้าสมควรถามอี้อ๋องว่า สรุปแล้วท่านคิดทำอะไรกันแน่ ท่านวางแผนอ