บทที่ 237

บทที่237

เยี่ยเม่ยวางจิ่วหุนบนเตียงซือหม่าหรุ่ย

ซือหม่าหรุ่ยรีบลงมือรักษาคนทันที

ข่าวที่เยี่ยเม่ยกลับเข้ามาถึงเมืองแพร่ออกไปนานแล้ว เหล่าทหารก็มองเยี่ยเม่ยแบกจิ่วหุนเข้ามา

ภายใต้การชักนำของเจ้าเมืองหลิน บรรดาแม่ทัพรวมถึงเหล่าหทารมาถึงหน้าประตูห้องซือหม่

บทที่ 238

บทที่238

“ดี”

แม่นางทั้งสองไม่พูดไม่จา รีบติดตามเยี่ยเม่ยไปอย่างรวดเร็ว

…

หน้าประตูห้องซือหม่าหรุ่ย

เจ้าเมืองหลินเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดี “แม่นางเยี่ยเม่ย พวกเรารู้ว่าท่านกับจิ่วหุนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่ว่าท่านก็ต้องคิดถึงคุณธรรม จิ่ว

บทที่ 239

บทที่239

คนทั้งหมดที่เดิมมีท่าทีเกี้ยวกราดให้มอบตัวจิ่วหุนออกมา หลังจากเห็นเยี่ยเม่ยแล้วก็กลายเป็นนิ่งสงบไร้เสียง

สายตาเย็นเยียบของเยี่ยเม่ยกวาดตามองบนร่างของพวกเขาทีละคนๆ ไป ทำให้เหล่าทหารจำนวนไม่น้อยก้มหน้าลงพื้น ไม่กล้าสบตากับหญิงสาว

ในเวลานี้

เจ้าเม