ตอนที่ 303 ผลักดันให้เยี่ยเม่ยเป็นขุนนาง!

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนค่อยๆ ตอบว่า “ข้ารู้แล้ว”

เมื่อสิ้นเสียงก็ไม่มีเรื่องใดอีก ทั้งไม่พูดอะไรมากอีก เขาเพียงลุกขึ้น ยื่นมือออกมาอย่างสง่างาม เป็นสัญญาณให้อวี้เหว่ยช่วยเขาสวมเสื้อผ้า

อวี้เหว่ยปรนนิบัติเป่ยเฉินเสียเยี่ยนสวมชุด

บทที่304

เหล่าทหารทั้งหลายรีบถอยร่นไปอยู่ในบริเวณที่คิดว่าไม่เป็นอันตราย

ความจริงพวกเขาก็ยืนห่างออกมามากแล้ว ในใจหวังว่าตนจะยืนอยู่ในตำแหน่งที่ปลอดภัย แต่ว่า…คิดถึงวรยุทธ์ของเตี้ยนเซี่ย รวมถึงชื่อเสียงของกูเยว่อู๋เหิน พวกเขาไม่รู้ชัดว่าสุดท้ายสถานที่ที่พวกเขาอยู่ จะปลอดภัยจริงหรือปลอ

บทที่305

เวลานี้เป่ยเฉินอี้มาถึงอยู่ก่อนแล้ว

ซือหม่าหรุ่ยและซินเยว่เยี่ยนเห็นเป่ยเฉินอี้สีหน้าของทั้งสองก็ง้ำงอ ซือหม่าหรุ่ยชิงแค่นเสียงหึใส่คำหนึ่ง ประชดประชันว่า “ช่างมีบุญเหลือเกิน คนอย่างท่านสมควรตายไวหน่อยถึงจะถูก!”

พูดจบ นางก็หันไปมองการต่อสู้ด้านล่างกำแพ