ตอนที่ 302 เป่ยเฉินเสียเยี่ยนฟื้นแล้ว!

เมื่อเยี่ยเม่ยฟังแล้วก็เงียบไปครู่หนึ่ง

หากเป็นสถานการณ์ปกติ จู่ๆ มีคนเอ่ยกับนางเช่นนี้ เยี่ยเม่ยย่อมรู้สึกว่าอีกฝ่ายมีนิสัยเป็นสตรีเหลือเกิน เจ้ากี้เจ้าการเกินไป ทว่าเห็นหลินซูเหย่าในยามนี้ที่น้ำตาเอ่อล้น

ในใจของเยี่ยเม่ยก็เ

ตอนที่ 303 ผลักดันให้เยี่ยเม่ยเป็นขุนนาง!

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนค่อยๆ ตอบว่า “ข้ารู้แล้ว”

เมื่อสิ้นเสียงก็ไม่มีเรื่องใดอีก ทั้งไม่พูดอะไรมากอีก เขาเพียงลุกขึ้น ยื่นมือออกมาอย่างสง่างาม เป็นสัญญาณให้อวี้เหว่ยช่วยเขาสวมเสื้อผ้า

อวี้เหว่ยปรนนิบัติเป่ยเฉินเสียเยี่ยนสวมชุด

บทที่304

เหล่าทหารทั้งหลายรีบถอยร่นไปอยู่ในบริเวณที่คิดว่าไม่เป็นอันตราย

ความจริงพวกเขาก็ยืนห่างออกมามากแล้ว ในใจหวังว่าตนจะยืนอยู่ในตำแหน่งที่ปลอดภัย แต่ว่า…คิดถึงวรยุทธ์ของเตี้ยนเซี่ย รวมถึงชื่อเสียงของกูเยว่อู๋เหิน พวกเขาไม่รู้ชัดว่าสุดท้ายสถานที่ที่พวกเขาอยู่ จะปลอดภัยจริงหรือปลอ