ตอน 280
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 212
บทที่212
สายตาเซียวเซ่อหยาง เวลานี้ชะงักงัน
ในสถานการณ์ปกติ การส่งข่าวระหว่างพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้สัญลักษณ์สีแดง ดูท่าเรื่องนี้คงสำคัญกว่าเรื่องทั่วไปจริงๆ
โอวหยางเทายื่นมือออก นกส่งสารร่อนลงที่มือเขา
โอวหยางเทารีบดึงจดหมายออกมาทันที ทั้งหม
ตอน 281
บทที่ 213
บทที่213
“ฮองเฮามีพระราชเสาวนีย์ องค์ชายสี่เป่ยเฉินเสียเยี่ยน เยี่ยเม่ยรับพระราชเสาวนีย์”
หลังจากเสียงสูงของขันที เยี่ยเม่ยก็เลิกคิ้วขึ้น ฮองเฮาผู้นี้ข่าวสารแม่นยำเสียจริง ตั้งแต่เริ่มต้นมาจนถึงตอนนี้ นางบอกชื่อกับ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ตอนนั้นมีบ่าวอยู่แ
ตอน 282
บทที่ 214
บทที่214
“แค่ก…”
คนทั้งหมดฟังแล้ว ก็สะกดกลั้นหัวเราะแทบไม่ไหว ต่างมีความคิดอยากหัวเราะแต่ไม่กล้า ถั่ว…มีถั่วไปงอกอยู่ที่ตาได้อย่างไร ดูท่าแม่นางเยี่ยเม่ยจะโมโหจริงๆ แล้ว
ขันทีน้อยสะอึกไปชั่วครู่
คิดไม่ถึงเลย โลกนี้มีองค์ชายสี่ที่ไม่มีกฎระเบียบคนหนึ่งยัง