บทที่279

“ถูกต้อง! ไม่ผิด!” เฉิงฉู่รีบพยักหน้าแสดงออกว่าเห็นด้วย เมื่อเอ่ยจบแล้วเขายังสงสัยว่าตัวเองโง่งมไปแล้วหรือเปล่า ตอบว่าถูกต้องไม่พอ ยังเติมคำว่าไม่ผิดอีก จะถูกสงสัยว่าเยาะเย้ยที่เห็นคนอื่นมีความทุกข์หรือไม่

คราวนี้เขารีบทำทีโมโหเรียกร้องความเป็นธรรม เพื่อรักษาความเบาปัญญาของตน

บทที่280

ยังไม่สู้ยิ่งเตรียมแผนการให้ดีก่อนจะปฏิบัติการต่อ

อย่างน้อย เขาก็ไม่ต้องเห็นท่านอ๋องเจ็บปวด

เป่ยเฉินอี้นิ่งไปเล็กน้อย ค่อยยิ้มอีกครั้ง ปิดดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดง สั่งเสียงขรึมว่า “ทุกอย่างทำตามแผนการเดิม!”

“ขอรับ!”

ชิงเกอรับคำสั่ง

บทที่281

มาถึงขั้นนี้แล้วเยี่ยเม่ยเดาออกแน่นอน

หากยังเดาไม่ออกอีก สมองนางคงถูกหมูกินไปหมดแล้ว…

ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาอยู่เบื้องหน้า ส่วนเยี่ยเม่ยที่สมองกระตุกอีกครั้งมองท้องฟ้าด้านนอก สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิรอบกาย นางถามออกด้วยประโยคที่ยิ่งแสดงออกว่าเป็นสาวแกร่งเข้าไปใหญ่ “คือ