บทที่251

หลังจากชิงเกอใคร่ครวญอยู่สักพัก ก็มุ่นคิ้วถามว่า “แต่ท่านอ๋อง ท่านไม่คิดสังหารจิ่วหุน แต่กลับสร้างสถานการณ์เช่นนั้น หากจิ่วหุนตายไปแล้ว แผนการของท่านจะไม่…”

จะไม่เสียโอกาสออกมาหาเยี่ยเม่ยโดยลำพังอย่างนั้นหรือ

เป่ยเฉินอี้ฟังแล้ว แววตาเกิดความไม่พอใจ เอ่ยเสียงขรึมว่า

บทที่252

หมู่ตึกกูเยว่

เยี่ยเม่ยนั่งเท้าคางอยู่ในห้อง หลับตาพักผ่อน

จงรั่วปิงดูร้อนรนเสียยิ่งกว่าเยี่ยเม่ย “เจ้าอย่าได้นั่งครุ่นคิดอยู่ที่นี่อีกเลย รีบหาแผนการออกมาเถอะ หากผ่านคืนนี้ไปจะไม่ทันการณ์แล้วนะ!”

“ใครบอกว่าข้ากำลังคิดอยู่” เยี่ยเม่ยหันกลับมามองอีกฝ่าย

บทที่253

ไปเอาเองอย่างนั้นหรือ

กูเยว่อู๋เหินหันกลับไปมองเฉิงฉู่

เฉิงฉู่สีหน้าแตกตื่นขึ้นมาทันที รีบส่ายหน้า “ท่านประมุข ทุกๆ หนึ่งก้านธูปข้าน้อยเปิดหน้าต่างตรวจดูทุกครั้ง แม่นางเยี่ยเม่ยอยู่บนเตียงตลอดเวลา หาได้ออกไปไหน!”

เมื่อเขารายงานจบ เยี่ยเม่ยก็ลุกขึ้นเดิน