ตอน 250
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 182
บทที่182
“หืม” เยี่ยเม่ยมองซือหม่าหรุ่ยที่หน้าประตู
เหล่าแม่ทัพที่กำลังตั้งใจแสดงละครอยู่ในที่นี้ พลันชะงักไปเล็กน้อย
เยี่ยเม่ยมองซือหม่าหรุ่ย ถามว่า “เจ้ามั่นใจหรือ”
ซือหม่าหรุ่ยรีบพยักหน้า จากนั้นเอ่ยกับเยี่ยเม่ย “ข้าจะไม่มั่นใจได้หรือ คนเป็นๆ ทั้งคนย
ตอน 251
บทที่ 183
บทที่183
เสี้ยววินาทีนั้น เยี่ยเม่ยไม่รู้ว่าตัวเองสมควรตอบว่าอะไรดี
นางเงียบไปสักพัก เยี่ยเม่ยเอ่ยถามขึ้นว่า “อย่างนั้น ใครเป็นคนพาเจ้ากลับมา”
จิ่วหุนก้มหน้าไม่ส่งเสียง
เยี่ยเม่ยครุ่นคิดไม่นาน ถามขึ้นว่า “เจ้ากลับมาเองแล้วใช่ไหม”
“อืม” จิ่วหุ
ตอน 252
บทที่ 184
บทที่184
สิ้นเสียงเขา
เป่ยเฉินเสียเยี่ยนมองเขาทีหนึ่ง น้ำเสียงเย็นชาถามว่า “ความหมายของเจ้าคือ เยี่ยนอาจต่อสู้กับแม่นางเยี่ยเม่ยแล้ว”
อวี้เหว่ย “… ไม่อาจ”
ก็ได้ เป็นเพราะตัวเขาไร้สมองก็แล้วกัน
หากเตี้ยนเซี่ยสู้กับแม่นางเยี่ยเม่ยขึ้นมา ยังจะเล