ตอน 249
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 181
บทที่181
“อ้อ…”
สายตาของผู้เฒ่าเสี่ยวเถียนไช่เริ่มกลอกซ้ายขวาไปมา แสดงท่าทางของคนร้อนตัว
มือของจิวมั่วเหอเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ เตือนผู้เฒ่าเสี่ยวเถียนไช่ว่า “ท่านพูดมาเถอะ คนนิสัยใจร้อนอย่างข้า ท่านก็รู้ว่าไม่ชอบให้คนอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่อย่างนั้น…”
ผู้เฒ่าเสี่ยวเถ
ตอน 250
บทที่ 182
บทที่182
“หืม” เยี่ยเม่ยมองซือหม่าหรุ่ยที่หน้าประตู
เหล่าแม่ทัพที่กำลังตั้งใจแสดงละครอยู่ในที่นี้ พลันชะงักไปเล็กน้อย
เยี่ยเม่ยมองซือหม่าหรุ่ย ถามว่า “เจ้ามั่นใจหรือ”
ซือหม่าหรุ่ยรีบพยักหน้า จากนั้นเอ่ยกับเยี่ยเม่ย “ข้าจะไม่มั่นใจได้หรือ คนเป็นๆ ทั้งคนย
ตอน 251
บทที่ 183
บทที่183
เสี้ยววินาทีนั้น เยี่ยเม่ยไม่รู้ว่าตัวเองสมควรตอบว่าอะไรดี
นางเงียบไปสักพัก เยี่ยเม่ยเอ่ยถามขึ้นว่า “อย่างนั้น ใครเป็นคนพาเจ้ากลับมา”
จิ่วหุนก้มหน้าไม่ส่งเสียง
เยี่ยเม่ยครุ่นคิดไม่นาน ถามขึ้นว่า “เจ้ากลับมาเองแล้วใช่ไหม”
“อืม” จิ่วหุ