บทที่248

เยี่ยเม่ยรู้สึกว่าโชคของตัวเองไม่เลวนัก นางเข้าใจว่าความคุ้นเคยที่มีต่อสุราของตนดึงความสนใจจากบุรุษตรงหน้าแล้ว

นั่นก็หมายความว่า…

เรื่องที่นางมาขอยาก็มีโอกาสมากขึ้น

อีกอย่างนางกล้าพนันว่าบุรุษผู้นี้ไม่มีทางเข้าใจสุราชนิดนี้ไปมากกว่านาง ถึงกระทั่งคนผลิตสุร

บทที่249

ใบหน้าของกูเยว่อู๋เหินภายใต้แสงคล้ายภาพมายาฝัน งดงามเสียจนไม่คล้ายกับเป็นคนบนโลกมนุษย์ ริมฝีปากบางเฉียบ คิ้วโก่งเรียวยาวเป็นเสมือนผลงานที่ถูกสรรค์สร้างขึ้นอย่างวิจิตรงดงามโดยมิต้องสงสัย ดวงตาคู่งามทว่าเรียบเฉยยิ่งทวีความเหินห่างและสูงส่ง

คนผู้นี้ ใบหน้าเช่นนี้…

สายล

บทที่250

“ท่านประมุข!” ซินเยว่เยี่ยนยังคิดเอ่ยวาจาแทนเยี่ยเม่ย

ทว่ากูเยว่อู๋เหินแสดงออกอย่างเห็นได้ชัดว่าไม่อยากฟังอีก เขาโบกมือเป็นสัญญาณให้นางออกไป เส้นเสียงสงบนิ่งเอ่ยขึ้นว่า “ข้าจะพักผ่อนแล้ว”

ซินเยว่เยี่ยนยืนอยู่ครู่หนึ่งก็รู้ว่าคงไม่อาจเปลี่ยนความคิดของเขาได้อีกแล้ว