ตอน 21
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่21
“ไม่เลว” เยี่ยเม่ยเอ่ยชมขึ้น ขณะนั่งกินข้าวอยู่คนเดียว
นางเป็นคนเลือกกิน มาตรว่าไม่ใช่นักกิน แต่ก็กินของเลื่องชื่อมามิใช่น้อย น้อยครั้งที่จะชมอาหารอร่อยออกมาอย่างนี้
ทว่าอาหารโต๊ะนี้ นางรู้สึกปรุงได้ไม่เลวเลย เดิมคิดว่าฝีมือการปรุงอาหารของยุคโบราณห่างชั้นกับปัจจุบัน
ตอน 22
บทที่22
คนทั้งหมดล้วนจากไป
เหลือเพียงแค่เสินเซ่อเทียนคนเดียวที่ยังอยู่ในท้องพระโรง สำหรับเสินเซ่อเทียน เรื่องนี้ก็เป็นสิ่งที่อยู่ในการคาดเดาของเขา
ฮ่องเต้ทรงตวัดพระเนตรมองขันทีข้างกาย
ขันทีรีบจัดการนำบ่าวไพร่ทั้งหมดออกไป หลังจากออกไปแล้วก็ปิดประตูให้ด้วยความรอบคอบ
เสินเซ่อเทียนยืนอยู่
ตอน 23
บทที่23
เยี่ยเม่ยหันกลับไปมองเขา ถามเสียงเฉยชา “ถูกโยงไปด้วย ร้ายแรงนักหรือไง”
เจ้าเมืองหลินมุมปากกระตุก ความจริงอยากตอบว่าร้ายแรงมาก ทว่าเห็นท่าทางไม่ยี่หระของเยี่ยเม่ย ดูท่าผู้อื่นคงไม่เห็นเรื่องนี้ในสายตา
ไม่รู้ว่าองค์ชายสี่พาตัวแม่นางที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำนี่มาจากไหนก