บทที่22

คนทั้งหมดล้วนจากไป

เหลือเพียงแค่เสินเซ่อเทียนคนเดียวที่ยังอยู่ในท้องพระโรง สำหรับเสินเซ่อเทียน เรื่องนี้ก็เป็นสิ่งที่อยู่ในการคาดเดาของเขา

ฮ่องเต้ทรงตวัดพระเนตรมองขันทีข้างกาย

ขันทีรีบจัดการนำบ่าวไพร่ทั้งหมดออกไป หลังจากออกไปแล้วก็ปิดประตูให้ด้วยความรอบคอบ

เสินเซ่อเทียนยืนอยู่

บทที่23

เยี่ยเม่ยหันกลับไปมองเขา ถามเสียงเฉยชา “ถูกโยงไปด้วย ร้ายแรงนักหรือไง”

เจ้าเมืองหลินมุมปากกระตุก ความจริงอยากตอบว่าร้ายแรงมาก ทว่าเห็นท่าทางไม่ยี่หระของเยี่ยเม่ย ดูท่าผู้อื่นคงไม่เห็นเรื่องนี้ในสายตา

ไม่รู้ว่าองค์ชายสี่พาตัวแม่นางที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำนี่มาจากไหนก

บทที่24

เกี่ยวกับ…เรื่องแต่งงานหรือเปล่านะ

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนกล่าวจบก็เดินจากไปโดยไม่รอให้เยี่ยเม่ยตอบตกลง ความจริงเขาไม่คิดฟังคำตอบนาง เพราะว่าบางทีนางอาจปฏิเสธเขา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ไม่ฟังจะดีกว่า

เขาสาวเท้ากว้างๆ เดินจากไป

จงซานเดินมาถึงข้างกายเยี่ยเม่ย มองแผ่นหลังของเป่ยเฉินเสียเยี่ยน