บทที่207

เมื่อเขาเอ่ยออกมา กระแสเสียงยังมีความอ่อนโยนและเนิบช้าเหมือนเดิม

แต่ไม่รู้ว่าเยี่ยเม่ยเข้าใจผิดไปเองหรือเปล่า นางได้กลิ่นเปรี้ยวรุนแรงกระแสหนึ่ง คล้ายกับห่างไปร้อยลี้มีคนนับแสนกินบะหมี่ผักดอง จนได้กลิ่นเปรี้ยวฉุนจมูก

เยี่ยเม่ยมองใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้า เลียนแบบท่าทางส

บทที่208

เมื่อครู่เขาพูดว่าอะไรนะ

วันนี้พอแค่นี้ก่อน ไม่อยากทำให้นางตกใจ…

อย่างนั้น นางจะขุดคุ้ยความจริงออกมาได้อย่างไร? หากเป็นอย่างนี้ต่อไป เขาจะทำอะไรรุนแรงต่อไปอีกหรือเปล่านะ

ยังไม่ทันครุ่นคิดอย่างละเอียด

ริมฝีปากของเยี่ยเม่ยรู้สึกเจ็บเบาๆ นางค่อยได

บทที่209

บ้าเอ๊ย

สีหน้าของเยี่ยเม่ยแดงก่ำขึ้นอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้ทำไมนางไม่รู้เลยว่า บุรุษผู้นี้จีบสาวเก่งกาจนัก คำพูดเดียวก็ทำให้นางหน้าแดงใจสั่น ไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดไว้ตรงไหนแล้ว

เมื่อถูกบังคับให้หันหน้ากลับมามองตรงๆ สายตาอยู่ที่หน้าอกของเขา

ได้แต่กลอ