บทที่208

เมื่อครู่เขาพูดว่าอะไรนะ

วันนี้พอแค่นี้ก่อน ไม่อยากทำให้นางตกใจ…

อย่างนั้น นางจะขุดคุ้ยความจริงออกมาได้อย่างไร? หากเป็นอย่างนี้ต่อไป เขาจะทำอะไรรุนแรงต่อไปอีกหรือเปล่านะ

ยังไม่ทันครุ่นคิดอย่างละเอียด

ริมฝีปากของเยี่ยเม่ยรู้สึกเจ็บเบาๆ นางค่อยได

บทที่209

บ้าเอ๊ย

สีหน้าของเยี่ยเม่ยแดงก่ำขึ้นอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้ทำไมนางไม่รู้เลยว่า บุรุษผู้นี้จีบสาวเก่งกาจนัก คำพูดเดียวก็ทำให้นางหน้าแดงใจสั่น ไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดไว้ตรงไหนแล้ว

เมื่อถูกบังคับให้หันหน้ากลับมามองตรงๆ สายตาอยู่ที่หน้าอกของเขา

ได้แต่กลอ

บทที่210

ช่างเถอะ ในสายตาเป่ยเฉินเสียเยี่ยน ตัวเขาก็คือกฎหมาย

ในขณะที่เยี่ยเม่ยกลัดกลุ้ม เขาก็ขบลงที่เรียวคอนางอีกหลายครั้ง

เยี่ยเม่ยเงยหน้ามองเพดานอย่างหมดปัญญา ไม่ต้องคิดแล้ว คอของนางคงเต็มไปด้วยรอยจูบที่เกิดจากความจงใจของเขา อีกอย่างหากว่าวันนี้ไม่ปล่อยให้เขาทำรอยจูบจนพอใ