บทที่206

ยามนี้ชิงเกอตื่นเต้นไม่น้อย

หันกลับไปมองเตี้ยนเซี่ยของเขา เป่ยเฉินอี้ยึดมั่นในตัวจงเจิ้งซีมาก เขารู้ดี ถึงแม้สตรีเบื้องหน้าไม่ใช่จงเจิ้งซี แต่…ใครจะรู้ว่าใช่หรือไม่ เพียงแต่สตรีนางนี้หน้าตาเหมือนจงเจิ้งซีมาก

เตี้ยนเซี่ยก็…

ยามที่เยี่ยเม่ยเอ่ยคำพูดนี้ น้ำเ

บทที่207

เมื่อเขาเอ่ยออกมา กระแสเสียงยังมีความอ่อนโยนและเนิบช้าเหมือนเดิม

แต่ไม่รู้ว่าเยี่ยเม่ยเข้าใจผิดไปเองหรือเปล่า นางได้กลิ่นเปรี้ยวรุนแรงกระแสหนึ่ง คล้ายกับห่างไปร้อยลี้มีคนนับแสนกินบะหมี่ผักดอง จนได้กลิ่นเปรี้ยวฉุนจมูก

เยี่ยเม่ยมองใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้า เลียนแบบท่าทางส

บทที่208

เมื่อครู่เขาพูดว่าอะไรนะ

วันนี้พอแค่นี้ก่อน ไม่อยากทำให้นางตกใจ…

อย่างนั้น นางจะขุดคุ้ยความจริงออกมาได้อย่างไร? หากเป็นอย่างนี้ต่อไป เขาจะทำอะไรรุนแรงต่อไปอีกหรือเปล่านะ

ยังไม่ทันครุ่นคิดอย่างละเอียด

ริมฝีปากของเยี่ยเม่ยรู้สึกเจ็บเบาๆ นางค่อยได