บทที่190

“ดี”

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนรีบรับปากทันที คราวนี้วันแต่งงานถูกกำหนดแล้ว หว่างคิ้วของเขาเผยแววยิ้มแย้มอย่างชัดเจน ใบหน้าหล่อเหลาชั่วร้ายของเขายั่วเย้าอย่างถึงที่สุด

ใบหน้าเช่นนี้ มองนานเข้าสามารถทำให้คนหลงใหลได้จริงๆ ดังนั้นเยี่ยเม่ยรีบถอนสายตากลับ ไม่มองต่อไป กลัวว่าหาก

บทที่191

เขาเรียกขานฮูหยินล่วงหน้าไปก่อนแล้ว

เยี่ยเม่ยหัวใจกระตุก เอ่ยจากใจว่า “พูดตามตรงแล้ว ข้าไม่ชอบคำเรียกที่ออกจะเป็นสตรีเกินไปเช่นนี้ ท่านเรียกข้าว่าแม่นางเยี่ยเม่ยเถอะ”

อวี้เหว่ยหมดคำพูด กลอกตามองท้องฟ้า ไม่ชอบคำเรียกว่าฮูหยิน รังเกียจที่คำเรียกดูเป็นสตรีมากเกินไป ดัง

บทที่192

อวี้เหว่ยหมดคำพูด เอาเป็นว่าตอนนี้ไม่ว่าจะพูดเรื่องอะไร แม่นางเยี่ยเม่ยก็กลายเป็นหัวข้อหลักไปแล้วใช่หรือไม่

เขามองเตี้ยนเซี่ยหน้าตาจริงจังด้วยความมึนงง “เตี้ยนเซี่ย แม่นางเยี่ยเม่ยรับปากแต่งงานแล้ว…”

ยังมีอะไรให้แข่งขันกันอีกเล่า หรือว่าแม่นางเยี่ยเม่ยยังจะรับปากแต่