บทที่ 129

ตอนที่ 129 ความสามารถที่แท้จริงของเยี่ยเม่ย

แต่…

หลังจากที่นางปิดตา กลับไม่มีชิ้นส่วนเล็กๆ พุ่งทะลุร่าง

จงรั่วปิงเปิดตาด้วยความตะลึง

เห็นก็แต่เยี่ยเม่ยรับพัดรูปร่างสมบูรณ์เล่มหนึ่งกลับเข้ามือ เยี่ยเม่ยมองนางด้วยสายตาเย็นชา ถามนิ่งๆ อีกครั

บทที่ 130

บทที่130

บทที่ 130

ตอนที่ 130 ใต้หล้านี้มีแต่บุรุษที่ตามปรนนิบัติเอาใจข้า

“เพราะเป่ยเฉินเสียง”

จงรั่วปิงตรงไปตรงมายิ่ง โพล่งชื่อคนผู้หนึ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากเปล่งเสียงออก ก็เห็นเยี่ยเม่ยเลิกคิ้วมองตน ใบหน้าของจงรั่วปิงเผยความไม่เป็นตัวของตัวเอง เอ่ยปาก “ข้าคือจง