บทที่186

เยี่ยเม่ยมุมปากกระตุก เพลิงโทสะที่เดิมสุมมาเต็มอก เมื่อเข้ามาก็จะจัดการคนผู้นี้ แต่นางคิดไม่ถึงว่า ตัวเองยังไม่ทันจะเอ่ยปากเอาผิด อีกฝ่ายก็เอ่ยประโยคเช่นนี้ ทำให้เพลิงโทสะจุกอยู่ที่คอ ไม่รู้จะระบายออกมาอย่างไร

อวี้เหว่ยในยามนี้ก็มอง เตี้ยนเซี่ยของตนอย่างไม่อยากเชื่อ ตอนเตี้ยนเ

บทที่187

เยี่ยเม่ยจ้องเป่ยเฉินเสียเยี่ยนอยู่ครู่หนึ่ง เห็นสายตาจริงจัง ก็พยักหน้าเอ่ยว่า “ข้าเชื่อคำพูดนี้”

หากมิใช่คำพูดจากใจจริง บุรุษเบื้องหน้าที่เฉยชาต่อความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ ยอมรับแส้ของนางเอาไว้ เกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้

“แต่ที่สมควรถูกตีก็ต้องตี” เยี่ยเม่ยยังคงมีสีหน้

บทที่188

เมื่อเป่ยเฉินเสียเยี่ยนเอ่ยออกไป เยี่ยเม่ยกลับตะลึงงัน

ไม่ช้าหญิงสาวที่มุ่นคิ้วอยู่ตลอดก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลงมา พูดจากใจจริงๆ นางพอใจคำพูดนี้ของเป่ยเฉินเสียเยี่ยนมาก

สุดท้าย เยี่ยเม่ยก็เตือนไปประโยคหนึ่งว่า “ถึงแม้ข้ายังพอใจกับการแสดงออกของท่านในครั้งนี้ แต่ข้าหวังว่าจะ