บทที่185

เซียวเยว่ชิงหันกลับมาด้วยสีหน้าโศกเศร้ามองเยี่ยเม่ย

เอ่ยปนสะอื้น “แม่นางเยี่ยเม่ย มีเรื่องอะไรหรือ”

เขาอยากร้องไห้จริงๆ

คุณชายเสี่ยวจิ่วอยู่ที่นี่ หากทำให้คุณชายเสี่ยวจิ่วรู้ว่า คำหลอกลวงแม่นางเยี่ยเม่ยทั้งหลายล้วนมาจากปากเขาบอกแม่นางเยี่ยเม่ยเอง

บทที่186

เยี่ยเม่ยมุมปากกระตุก เพลิงโทสะที่เดิมสุมมาเต็มอก เมื่อเข้ามาก็จะจัดการคนผู้นี้ แต่นางคิดไม่ถึงว่า ตัวเองยังไม่ทันจะเอ่ยปากเอาผิด อีกฝ่ายก็เอ่ยประโยคเช่นนี้ ทำให้เพลิงโทสะจุกอยู่ที่คอ ไม่รู้จะระบายออกมาอย่างไร

อวี้เหว่ยในยามนี้ก็มอง เตี้ยนเซี่ยของตนอย่างไม่อยากเชื่อ ตอนเตี้ยนเ

บทที่187

เยี่ยเม่ยจ้องเป่ยเฉินเสียเยี่ยนอยู่ครู่หนึ่ง เห็นสายตาจริงจัง ก็พยักหน้าเอ่ยว่า “ข้าเชื่อคำพูดนี้”

หากมิใช่คำพูดจากใจจริง บุรุษเบื้องหน้าที่เฉยชาต่อความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ ยอมรับแส้ของนางเอาไว้ เกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้

“แต่ที่สมควรถูกตีก็ต้องตี” เยี่ยเม่ยยังคงมีสีหน้