บทที่ 5

ตอนที่ 5

ฉากนี้ทำเอาคนทั้งหลายตกตะลึง สูดลมหายใจเฮือก

เมื่อจับจ้องกลีบดอกไม้พวกนั้น พวกเขาตระหนักได้ว่า หากเตียนเซียหลบไม่พ้น เกรงว่าจะถูกกลีบดอกไม้เหล่านั้นทะลุ ร่างแล้ว

แววตาของเปียเงินเสียเยี่ยนฉายแววฉงน ปล่อยมือข้างที่ จับขาเขี่ยเม่ย ในขณะเดียวกันระหว่างที่เขาหมุนมือนั้น ปราณ พ

บทที่ 6

บทที่6

บทที่ 6

ตอนที่ 6

ขุนนางปูนผู้นั้นหันหน้ากลับไปมองแม่นางชุดเหลือง

เรียวคิ้วขมวดแน่น เตือนเสียงเบาว่า “ท่านหญิง ท่านมี อะไรค่อยพูดค่อยจากัน ใจเย็นเข้าไว้พะย่ะค่ะ

ท่านหญิงผู้มาจากวังหลวง เพิ่งเดินทางถึงเมืองชายแดน ไม่นาน เป็นหลานสาวที่ฮองเฮาโปรดปรานมากที่สุด ยามนาง เดินทางมา ฮองเฮามีราชเสาวนี