บทที่10

ในเวลานี้ทั้งเยี่ยเม่ยและซือหม่าหรุ่ยไม่มีใครยินยอมตอบคำถามนี้ ทั้งสองสบตากัน เยี่ยเม่ยตอบกลับด้วยเสียงนิ่งๆ ว่า “ทำไม เป่ยเฉินอี้ได้รับหน้ากากแล้วถึงกระอักเลือด เจ้ากลับไปถามท่านพ่อเจ้าดูเถิด!”

หากไป๋หลี่ซือซิวยอมเล่าให้จงรั่วปิงฟัง นั่นก็หมายความว่าเขาคิดว่าจงรั่

บทที่11

ดวงใจอ่อนไหวและอ่อนแอ?

เยี่ยเม่ยหันหน้ามองศพเกลื่อนพื้น สามารถเอาชีวิตคนมากมายขนาดนี้ ในใจต่อให้ไม่เข้มแข็งดุจวัวถึกก็ไม่มีทางเกี่ยวพันกับคำว่าอ่อนแอแน่

แต่ว่าเขา ‘บาดเจ็บ’ หรือเปล่า จุดนี้ไม่ได้อยู่ในขอบเขตความใคร่ครวญของเธอ

ต่อให้รู้สึกถึงจิตสังหารจากด้า

บทที่12

ครั้นเป่ยเฉินเสียเยี่ยนเสนอความเห็น ฮ่องเต้พลันรู้สึกว่าพระองค์ไม่อาจตอบกลับไปง่ายๆ อีก

กระทั่งรู้สึกระคายพระศออยู่บ้าง เป่ยเฉินเสียเยี่ยนกล่าวออกมาเช่นนี้แล้ว ยังมีใครกล้าแย้งว่าเยี่ยเม่ยไม่เหมาะสมอีก

เสินเซ่อเทียนเป็นคนที่เสนอความคิดนี้ ย่อมไม่ก้าวออก