บทที่ 111

ตอนที่ 111

จุมพิตที่ไม่ทันได้ตั้งตัวของ ทั้งเอาแต่ใจและเร่าร้อน พร้อมเอ่ยด้วยลมหายใจที่รุนแรง “ผมรอสามปีไม่ไหวหลอก เธอสามปีผมสามปี ก็หกปีแล้ว เรายังต้องมีลูกกันอีก”

ใบหน้าของลั่วมั่นแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัดเจน เป็นไปได้ที่จะมีคนขึ้นมาตลอดเวลา อาจจะเป็นพ่อแม่ หรือสาวใช้ สติที่ยังคงเหลืออยู่เพ

บทที่ 112

ตอนที่ 112

เฟิงเฉินเข้าใจถึงสาเหตุที่ให้ตายยังไงเธอก็ไม่ยอมให้เขาเข้ามาในห้องแล้ว ไม่ว่าจะเป็นข้าวของที่ประดับหรือรูปภาพที่ติดอยู่บนผนัง ช่างแตกต่างจากนางหญิงเฟิงผู้สง่าผ่าเผย สูงศักดิ์ตรงหน้านี้ราวกับคนละคน

“ฮ่า” เสียงหัวเราะ ที่ดังกึกก้องในห้องที่เงียบสงัด อย่างชัดเจน

ลั่วมั่นอับอายจนโม

บทที่ 113

ตอนที่ 113

เฟิงเฉินยังคงจดจ่ออยู่กับการถามเรื่องราวในวัยเด็กของเธอ หากเธอไม่ตั้งใจตอบคำถามของเขา เขาก็จะทำการลงโทษเธอเล็กๆ น้อยๆ ร่างกายที่ไวต่อความรู้สึกให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี โดยส่วนใหญ่แล้วถามอะไรตอบอันนั้น

ลั่วมั่นเกิดความสงสัยในพละกำลังของเฟิงเฉิน เธอต่อกรกับเขากระทั่งเที่ยงคืนโดย