บทที่ 110

ตอนที่ 110

เฟิงเฉินจับจ้องลั่วมั่นอย่างพิจารณา คำถามที่พ่นออกมานั้นมีความประหลาดเล็กน้อย

“ผมนอนที่ไหน?”

ลั่วมั่นคิดว่าเขาจะแยกห้องนอนอีกแล้ว สีหน้าเธอสลดทันที “แม้ว่าบ้านฉันจะไม่ใหญ่มากนัก แต่ห้องนอนเพียงพออยู่แล้ว คุณอยากนอนห้องไหนก็ได้”

คุณแม่ของลั่วมั่นนั้นใช่ว่าไม่เคยเห็นมีท่าเช่นนี้ข

บทที่ 111

ตอนที่ 111

จุมพิตที่ไม่ทันได้ตั้งตัวของ ทั้งเอาแต่ใจและเร่าร้อน พร้อมเอ่ยด้วยลมหายใจที่รุนแรง “ผมรอสามปีไม่ไหวหลอก เธอสามปีผมสามปี ก็หกปีแล้ว เรายังต้องมีลูกกันอีก”

ใบหน้าของลั่วมั่นแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัดเจน เป็นไปได้ที่จะมีคนขึ้นมาตลอดเวลา อาจจะเป็นพ่อแม่ หรือสาวใช้ สติที่ยังคงเหลืออยู่เพ

บทที่ 112

ตอนที่ 112

เฟิงเฉินเข้าใจถึงสาเหตุที่ให้ตายยังไงเธอก็ไม่ยอมให้เขาเข้ามาในห้องแล้ว ไม่ว่าจะเป็นข้าวของที่ประดับหรือรูปภาพที่ติดอยู่บนผนัง ช่างแตกต่างจากนางหญิงเฟิงผู้สง่าผ่าเผย สูงศักดิ์ตรงหน้านี้ราวกับคนละคน

“ฮ่า” เสียงหัวเราะ ที่ดังกึกก้องในห้องที่เงียบสงัด อย่างชัดเจน

ลั่วมั่นอับอายจนโม