บทที่ 112

ตอนที่ 112

เฟิงเฉินเข้าใจถึงสาเหตุที่ให้ตายยังไงเธอก็ไม่ยอมให้เขาเข้ามาในห้องแล้ว ไม่ว่าจะเป็นข้าวของที่ประดับหรือรูปภาพที่ติดอยู่บนผนัง ช่างแตกต่างจากนางหญิงเฟิงผู้สง่าผ่าเผย สูงศักดิ์ตรงหน้านี้ราวกับคนละคน

“ฮ่า” เสียงหัวเราะ ที่ดังกึกก้องในห้องที่เงียบสงัด อย่างชัดเจน

ลั่วมั่นอับอายจนโม

บทที่ 113

ตอนที่ 113

เฟิงเฉินยังคงจดจ่ออยู่กับการถามเรื่องราวในวัยเด็กของเธอ หากเธอไม่ตั้งใจตอบคำถามของเขา เขาก็จะทำการลงโทษเธอเล็กๆ น้อยๆ ร่างกายที่ไวต่อความรู้สึกให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี โดยส่วนใหญ่แล้วถามอะไรตอบอันนั้น

ลั่วมั่นเกิดความสงสัยในพละกำลังของเฟิงเฉิน เธอต่อกรกับเขากระทั่งเที่ยงคืนโดย

บทที่ 114

ตอนที่ 114

เฟิงเฉินขมวดคิ้วแน่น เขาโน้มตัวลงเก็บสมุด คิดที่จะเก็บเอาไว้ที่เดิม แต่กลับถูกการ์ดใบหนึ่งที่หลุดออกมาจากเอกสารดึงดูดเข้า ตัวอักษรที่ดูมีพลัง ภาษาอังกฤษที่คล่องแคล่ว ความหมายงดงามเมื่อแปลเป็นภาษาไทยได้ว่า “กระดาษบันทึกอารมณ์ที่งดงามของเธอ หัวใจของผมแบ่งเบาสุขทุกข์ของเธอ”

จาก ‘S