การเรียกคืนที่ร้ายแรง
โดย White
9.1
คะแนนรีวิว
148
ตอน
44.7K
ยอดอ่าน
แก้แค้น
ระทึกขวัญ
โรแมนติก
เมื่อนักฆ่าฝีมือฉกาจแห่งยุคปัจจุบันต้องจบชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน วิญญาณของเขากลับถูกอัญเชิญไปยังต่างโลกโดยพ่อมดชั่วร้ายผู้โฉดเขลา เพื่อใช้ร่างของเด็กชายคนหนึ่งเป็นเครื่องมือในการทดลองอันแสนอันตราย ทว่าด้วยสัญชาตญาณและทักษะการฆ่าที่ติดตัวมา เขาจึงเริ่มวางแผนโต้กลับเพื่อกำจัดพ่อมดตนนั้นลงอย่างแยบยล หลังจากโค่นล้มผู้ที่เรียกเขามาได้สำเร็จ เขาตัดสินใจยึดครองร่างและฐานอำนาจของพ่อมดเพื่อใช้เป็นบันไดก้าวสำคัญในการแผ่ขยายอิทธิพลและสร้างอำนาจมืดในดินแดนแห่งใหม่นี้ ท่ามกลางไฟแค้นและการชิงไหวชิงพริบที่ยากจะคาดเดา
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
บทที่11: นักฆ่าผู้โชคร้าย“ มันไม่ใช่ผู้จัดการ ไค หรือ? พระเจ้า มันสักพักแล้วใช่ไหม คุณเป็นอย่างไรบ้าง?” อันเฟย์ ถามยิ้มอย่างอบอุ่นและยื่นมือออกมาตรงหน้าไคกวงเหยา เริ่มขยับมือออกจากเข็มขัด ในความเป็นจริงเขาพบว่าตัวเองไม่ชอบผู้ชายคนนี้ที่ทักทายเขาในห้องน้ำ สำหรับคนที่มีประสบการณ์ในโลกธุรกิจสิ่งแรกที่ต้องทำคือสงบสติอารมณ์ไว้เป็นความลับต่อโลก ชายคนนี้ยิ้มอย่างเป็นมิตรและเสื้อผ้าของเขาถูกสร้างขึ้นอย่างประณีต เพื่อประโยชน์สูงสุดของ ไคกวงเหยา ที่จะไม่ทำให้ใครขุ่นเคืองโดยเฉพาะคนที่มีภูมิหลังไม่ชัดเจน ไคกวงเหยา เมื่อตระหนักถึงเรื่องนี้จึงยิ้มและจับมือชายคนนั้น“ ค่ำแล้ว! ให้อภัยฉัน ฉันเมานิดหน่อยรู้ไหม แต่คุณ … ?”“ ผู้ชายที่มีอำนาจไม่เคยจำพวกเราได้เลย” ชายคนนั้นพูดพร้อมกะพริบตา “ ฉันได้ยินมาว่าธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของ ผู้จัดการ กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว แน่นอนคุณจะลืมคนอย่างฉัน”“ ไร้สาระ” ไคกวงเหยา กล่าวอย่างเชื่องช้า ก่อนที่เขาจะพูดจบมีบางอย่างทิ่มแทงฝ่ามือของเขา โดยสัญชาตญาณเขาดึงมือกลับ “เมื่อกี้คืออะไร?” เขาร้องจับมือที่แสบของเขา“ฉัน? ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย” อันเฟย์เบิกตากว้าง“ ไม่มีอะไรหรือ” ไคกวงเหยา พูดด้วยความโกรธและมองลงไปที่มือของเขา ไม่มีบาดแผลใด ๆ“ โอ้ฉันเข้าใจแล้ว” อันเฟย์ พูดพร้อมกับโยนมือของเขาขึ้นไปในอากาศในช่วงเวลาที่รู้สึกตัวทันที เขาชี้ไปที่แหวนบนนิ้วของเขา “ มันต้องเป็นแหวนของฉัน” เขากล่าว “ คุณเห็นไหมว่ามันอึดอัดที่จะสวมใส่ แต่มันเป็นมรดกตกทอดของครอบครัวของพ่อของฉันที่จากไปเมื่อเร็ว ๆ นี้…”“ เอาล่ะได้เลย” ไคกวงเหยา พูดอย่างไม่อดทน “ ถ้าคุณไม่มีอะไรจะพูดคุณช่วยออกไปไหม ฉันมีคนอื่นที่จะไปร่วมด้วย” ในตอนแรกเขาไม่ต้องการทำให้ใครขุ่นเคือง แต่ทันทีที่ความเจ็บปวดพุ่งขึ้นมือของเขา ไคกวงเหยา ก็รู้สึกระคายเคืองอย่างฉับพลันที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน เขาไม่รู้ว่ามันมาจากไหนเพราะปกติแล้วการจับมือถือเป็นปัญหาน้อยที่สุด“ ฉันเสียใจมาก” อันเฟย์ กล่าวพ่ายแพ้ “ฉันเสียใจมาก. ฉันจะหยุดรบกวนคุณผู้จัดการ ไค” เขาโค้งคำนับและออกจากห้องน้ำพร้อมกับใบหน้าที่ดูมีความสุข“ แปลก” ไคกวงเหยา กล่าวขณะที่เขาหันกลับมาและปลดเข็มขัดออกทันทีที่เขาออกไปนอกประตู อันเฟย์ ก็เปลี่ยนท่าทางที่ไม่พอใจของเขาเพื่อดูเป็นความเฉยเมย พื้นสีหยกเปล่งประกายอ่อน ๆ ที่ใต้เท้าของเขาทอด้วยแสงสีทองของโคมไฟติดผนัง รอบ ๆ อันเฟย์มีเสียงหัวเราะเบา ๆ ของผู้ชายและเสียงจีบสาวเบา ๆ ของผู้หญิงดังเข้ามาในโถงทางเดินยาว ประตูทุกบานถูกสร้างขึ้นจากไม้กฤษณาที่สวยงามทำให้ห้องโถงมีกลิ่นหอมอ่อนโยน อย่างไรก็ตามสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถกวนใจ อันเฟย์ ได้ในตอนนี้ สำหรับผู้สังเกตการณ์เขาเดินค่อนข้างช้า ในความเป็นจริงความเร็วของเขาเร็วกว่าผู้ชายทั่วไปเกือบสองเท่าและเขาก็ไม่ได้ลดความเร็วลงจนกว่าจะถึงบันไดขณะที่เขาโค้งมุมเขาก็เห็นประตูลิฟต์ปิดลง เขาถอนหายใจในช่วงเวลาแห่งความพ่ายแพ้ วันนี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเป็นไปด้วยดี เขาเช่ารถเชฟโรเลตเพื่อเดินทางไปที่โรงแรม จิงตู แต่เบรคพังกลางคันและต้องใช้เวลานานกว่าที่เขาจะสามารถกำจัดเจ้าหน้าที่ตำรวจในบริเวณใกล้เคียงได้อย่างสบายใจ หลังจากนั้นเขาก็พบรถโตโยต้า แต่มีรถเพียงไม่กี่นาทีก่อนจะพุ่งเข้าชนรถคันอื่น ชายหนุ่มที่ขับรถคันอื่นไม่ยอมปล่อยให้ทิ้งเขาไว้คนเดียวเว้นแต่ อันเฟย์ จะยอมขับรถไปส่งโรงพยาบาล อันเฟย์ ต้องใช้เงินสามพันดอลลาร์ในการกำจัดเขา อันเฟย์ เป็นคนขับที่มีทักษะพอสมควรและไม่เคยประสบอุบัติเหตุ สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้สามารถอธิบายได้ว่าแปลกเมื่อเขามาถึงโรงแรม จิงตู เขาก็เตรียมพร้อมที่จะทำงาน แต่ลิฟต์พังเพียงสิบนาทีต่อมา เขายังคงสงบและไม่ดูร้อนรนจนเกินไปแสดงท่าทางไปที่กล้องวิดีโอเพื่อรีบให้ทีมรักษาความปลอดภัยมาเขาได้รับการช่วยเหลือหลังจากผ่านไปสิบนาที อันเฟย์เป็นผู้ติดตามที่เข้มงวดมาโดยตลอดและเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องทั้งหมด แต่แน่นอนว่าเขาจะทำภารกิจของเขาในคืนนี้ไม่สำเร็จ โชคดีที่เขาพบโอกาสที่จะทำสิ่งที่ตั้งใจจะทำในนาทีสุดท้ายให้เสร็จ แน่นอนว่าโชคเป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือ อันเฟย์ยิ้มอย่างขมขื่นขณะที่เขามองไปที่ตัวเลขที่กระพริบอยู่เหนือหัวของเขา
อ่านตอนแรกก่อน
