บทที่68 ไร้ค่า

เธอก้มหน้าลงต่ำ เพราะไม่มีหน้าจะไปมองเขา บ้าบอไปแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะ...ทำเรื่องแบบนั้นบน...บนรถ อีกทั้ง ข้างหน้า...ข้างหน้ายังมีคนขับอยู่ด้วย!

สมองของหลินเมิ่งเหมือนจะฟื้นฟูสติสัมปชัญญะขึ้นมาแล้วบ้าง เธออายจนอยากจะหลบซ่อนตัวไป พอเจอกับผู้ชายคนนี้ สมองของเธอก็ถึงทางตัน ไม่

บทที่69 กู่เจี้ยนซี

เธอเดินเหมือนกับเป็นศพเดินได้ เดินผ่านถนนเส้นแล้วเส้นเล่าจนเหนื่อย จึงหาที่นั่งพักกายครู่หนึ่ง นั่งพักจนพอแล้ว ก็ลุกขึ้นยกเท้าทั้งสองออกก้าวเดินไปข้างหน้าต่อ บนถนนที่ผู้คนเดินผ่านไปผ่านมา ดูคึกคักยิ่งนัก แต่เหมือนเธอจะเดินอยู่ท่ามกลางทะเลทรายที่ร้อนระอุ รอบๆ นั้นมีแต่ความร

บทที่ 70 ฉันเป็นผู้ชายของเธอ!

ภายในใจกู่เจี้ยนซีเหมือนมีไฟโกรธเผาไหม้ แต่ด้วยความสามารถด้านสรีระทำให้เขารู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ที่อยู่ตรงหน้านั้นไม่ใช่คนที่เขาจะสามารถหาเรื่องได้ตามอำเภอใจ

“นายบอกว่านายเป็นผู้ชายของเขา มีหลักฐานอะไร”

หรงหลิงหรี่ตา ความเย็นชาที่อยู่ในแววตานั้นยิ่งรุ