บทที่57-และแล้วหรงหลิงก็มาจนได้

ตอนที่หลินป้าวได้รู้ข่าว เขากำลังมีธุระติดพันอยู่ ไม่อาจปลีกตัวออกมาได้ จึงบอกคุณนายหลินให้มาดูแลหลินเมิ่งก่อน หลินต้งก็เลยตามมาด้วย ต่อหน้ามารดาและเหมียวชิง หลินต้งก็ได้เชิญคนทั้งคู่ออกไปจากห้องอย่างไม่ขัดเขิน แสดงให้รู้ว่าเขาต้องการคุยกับหลินเมิ่งเพียงลำพัง

บทที่58 ดื้อดึง

อีกด้านหนึ่ง เจียงเฉิงเฟิงก็ค่อยๆ หรี่ตาลง สัญชาตญาณบอกเขาว่า ระหว่างหรงหลิงกับหลินเมิ่งต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ และอะไรบางอย่างนั้น ก็เป็นสิ่งที่เขาไม่นึกอยากเห็นเอาเสียเลย

ส่วนเหมียวชิงนั้นก็ตกตะลึงนิ่งค้างจนพูดอะไรไม่ออกไปเสียแล้ว จากท่าทีสั่งการของหรงหลิงเมื่อเช้านั้น

บทที่59 สานสัมพันธ์

เจียงเฉิงเฟิงไม่ได้กลับไปเพราะคำเตือนของหรงหลิง เพราะเขาต้องรอเจียงโพ่ล่าง สองคนนี้นัดกันไว้ตั้งนานแล้ว เจียงโพ่ล่างเรียนด้วยตัวเองช่วงค่ำในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเสร็จเรียบร้อยแล้วก็น่าจะราวๆสองงทุ่มครึ่ง เขานั่งรถแท็กซี่มา ประมาณสามทุ่มก็น่าจะมาถึง

หลินเมิ่งได้ยินเ