บทที่56-เตือนแล้วนะ

ตอนเย็นเจียงเฉิงเฟิงเลิกงานมาถึง ในห้องผู้ป่วยแบบห้องสองเตียงก็มีความคึกคักขึ้นมาไม่น้อย นักศึกษาสาวที่ชื่อเสี่ยวเจินคนนั้นก็มีเพื่อนจากมหาวิทยาลัยมาเยี่ยมอีกหลายคน ส่วนทางด้านหลินเมิ่งเองนั้น ก็มีหลินป้าวและภรรยาของเขามาด้วย นอกจากนี้ ก็ยังมีเหมียวชิง และพยาบาลพิเศษอีกคนห

บทที่57-และแล้วหรงหลิงก็มาจนได้

ตอนที่หลินป้าวได้รู้ข่าว เขากำลังมีธุระติดพันอยู่ ไม่อาจปลีกตัวออกมาได้ จึงบอกคุณนายหลินให้มาดูแลหลินเมิ่งก่อน หลินต้งก็เลยตามมาด้วย ต่อหน้ามารดาและเหมียวชิง หลินต้งก็ได้เชิญคนทั้งคู่ออกไปจากห้องอย่างไม่ขัดเขิน แสดงให้รู้ว่าเขาต้องการคุยกับหลินเมิ่งเพียงลำพัง

บทที่58 ดื้อดึง

อีกด้านหนึ่ง เจียงเฉิงเฟิงก็ค่อยๆ หรี่ตาลง สัญชาตญาณบอกเขาว่า ระหว่างหรงหลิงกับหลินเมิ่งต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ และอะไรบางอย่างนั้น ก็เป็นสิ่งที่เขาไม่นึกอยากเห็นเอาเสียเลย

ส่วนเหมียวชิงนั้นก็ตกตะลึงนิ่งค้างจนพูดอะไรไม่ออกไปเสียแล้ว จากท่าทีสั่งการของหรงหลิงเมื่อเช้านั้น