บทที่58 ดื้อดึง

อีกด้านหนึ่ง เจียงเฉิงเฟิงก็ค่อยๆ หรี่ตาลง สัญชาตญาณบอกเขาว่า ระหว่างหรงหลิงกับหลินเมิ่งต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ และอะไรบางอย่างนั้น ก็เป็นสิ่งที่เขาไม่นึกอยากเห็นเอาเสียเลย

ส่วนเหมียวชิงนั้นก็ตกตะลึงนิ่งค้างจนพูดอะไรไม่ออกไปเสียแล้ว จากท่าทีสั่งการของหรงหลิงเมื่อเช้านั้น

บทที่59 สานสัมพันธ์

เจียงเฉิงเฟิงไม่ได้กลับไปเพราะคำเตือนของหรงหลิง เพราะเขาต้องรอเจียงโพ่ล่าง สองคนนี้นัดกันไว้ตั้งนานแล้ว เจียงโพ่ล่างเรียนด้วยตัวเองช่วงค่ำในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเสร็จเรียบร้อยแล้วก็น่าจะราวๆสองงทุ่มครึ่ง เขานั่งรถแท็กซี่มา ประมาณสามทุ่มก็น่าจะมาถึง

หลินเมิ่งได้ยินเ

บทที่60 ปกป้อง

เรื่องโกลาหลที่ถูกสร้างขึ้นนั้น ไม่ได้อยู่ในความคาดคิดของหลินเมิ่ง

ผู้หญิงคนนี้ส่วนมากแล้วจะสงบเสงี่ยม หายใจอยู่เงียบๆ มีชีวิตอยู่อย่างเงียบๆ สังเกตโลกใบนี้อยู่เงียบๆ เธอโดยใช้ดวงตาดำขลับคู่นั้น ความเงียบแบบนี้ที่เป็นเพื่อนเธอมาตั้งแต่เด็กๆ ทำให้เธอเคยชินไปแล้ว มีบางครั