บทที่47-มูลเหตุเดิม

คุณเคยมีประสบการณ์จำผู้หญิงในรูปถ่ายใบหนึ่งได้ไม่ลืมเลือนเช่นนี้มาก่อนหรือไม่?! ถึงกระทั่งว่า ผู้หญิงคนนี้นั้นในความเป็นจริงแล้วคุณไม่เคยพบเธอมาก่อน!

สำหรับเจียงเฉิงเฟิงแล้ว แน่นอนว่าหลินเมิ่งนั้นคือความพิเศษ เขาอายุยี่สิบเจ็ดปี พบผู้หญิงมาก็ไม่น้อย มากมายหลายรูปแบบ

บทที่48-ไปบ้านผมเถอะ

เข้าไปในรถก็นับว่าดีขึ้นมาบ้าง

แต่ว่าหลินเมิ่งเปียกไปทั้งตัว ทั้งเนื้อตัวกลิ้งไปบนน้ำสกปรก ทำให้ทั้งตัวเธอย่ำแย่ไปหมด สกปรกไม่เหลือชิ้นดี

เจียงเฉิงเฟิงวางตัวเธอลงที่นั่งด้านหลัง หลินเมิ่งสองขาสัมผัสเข้ากับเบาะรถสะอาดนั้น เธอก็ร้องเสียงต่ำๆ ออกมา แล้วลุกตัวขึ

บทที่49-เรื่องบังเอิญ

“อากาศบ้านี่!”

เจียงโพ่ล่างวิ่งออกมาจากรถแท็กซี่ วิ่งตากฝนเข้ามาในตึก ในที่สุดก็หลบเม็ดฝนที่ตกลงมาทำให้เปียกนั้นได้ เขายกเท้าขึ้น สะบัดดินโคลนที่ติดขากางเกง แล้วด่าออกมาเบาๆ อย่างไม่ได้ตั้งใจ

ไฟเซนเซอร์ก็สว่างขึ้นมาตามการกระทืบเท้าของเขา เขาบิดตัวไปมา สะบัด