บทที่46-ผจญภัย

ใบหน้าของชายสองคน อยู่ตรงหน้าหลินเมิ่ง ล้วนแต่แดงด้วยแฝงความเมามายเอาไว้ แววตาที่ดูเบลอๆ กลิ่นเหล้าเหม็นๆ แรงๆ ทำให้หลินเมิ่งขมวดคิ้วขึ้นมาด้วยความสะอิดสะเอียน เธอลุกขึ้น แล้วเดินออกไป ที่ให้หลบฝนมีมากมาย เธอไม่ใช่ว่าจะขาดที่นี่ไม่ได้!

แต่เพียงแค่เธอขยับตัว ชายทั้งสองคนน

บทที่47-มูลเหตุเดิม

คุณเคยมีประสบการณ์จำผู้หญิงในรูปถ่ายใบหนึ่งได้ไม่ลืมเลือนเช่นนี้มาก่อนหรือไม่?! ถึงกระทั่งว่า ผู้หญิงคนนี้นั้นในความเป็นจริงแล้วคุณไม่เคยพบเธอมาก่อน!

สำหรับเจียงเฉิงเฟิงแล้ว แน่นอนว่าหลินเมิ่งนั้นคือความพิเศษ เขาอายุยี่สิบเจ็ดปี พบผู้หญิงมาก็ไม่น้อย มากมายหลายรูปแบบ

บทที่48-ไปบ้านผมเถอะ

เข้าไปในรถก็นับว่าดีขึ้นมาบ้าง

แต่ว่าหลินเมิ่งเปียกไปทั้งตัว ทั้งเนื้อตัวกลิ้งไปบนน้ำสกปรก ทำให้ทั้งตัวเธอย่ำแย่ไปหมด สกปรกไม่เหลือชิ้นดี

เจียงเฉิงเฟิงวางตัวเธอลงที่นั่งด้านหลัง หลินเมิ่งสองขาสัมผัสเข้ากับเบาะรถสะอาดนั้น เธอก็ร้องเสียงต่ำๆ ออกมา แล้วลุกตัวขึ