บทที่ 160 เด็กน้อยกับเด็กโข่ง

ท่าทางของเจ้าหนูน้อยดูสุขุมหม่ามี๊ไม่ได้อยู่ข้างๆเขาเลยไม่ต้องคอยระวังพวกคุณลุงท่าทางแปลกๆท่าทางย่อมดูสงบนิ่งเป็นธรรมดา ลิฟต์ขึ้นไปเรื่อยๆ พอประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง ขาเล็กๆ ของเขาก็ก้าวเดินออกไป

ทุกส่งที่เห็นตรงหน้า ทำให้ดวงตาทั้งคู่ของเขาถึงกับเป็นประกา

บทที่ 161 ตีสนิท

เจ้าหนูน้อยตกใจ จึงรีบผละมือออก ในใจรู้สึกผิดหวังมาก!

เขาไม่ใช่คนหน้าด้านและการทำแบบนี้ก็ไม่ใช่นิสัยของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากขอร้องคนนอก แต่สุดท้ายกลับไม่สำเร็จ เด็กน้อยก้มหน้าลง ปากเล็กย่นยู่ขึ้นมาเล็กน้อย ใบหน้าอ่อนเยาว์ดูเสียความรู้สึกมาก ท่าทางแบบนั้น เห็

บทที่ 162 พบกันอีกครั้ง

หลินเมิ่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง เพื่อที่จะควบคุมจิตใจที่กำลังสับสนวุ่นวายของตนเอง ตอนนี้ สิ่งที่เธอต้องทำคือควบคุมสถานการณ์ตรงหน้าให้อยู่ เมื่อครู่นี้ ตอนที่เธอถือถาดเอาไว้ เห็นตรงบริเวณสนามบาสมีคนมุงกันอยู่แต่ไกลก็พลันกังวลจึงรีบเข้ามาดู พอเห็นโย่วโย่วน้อยก็รีบวิ่