บทที่ 161 ตีสนิท

เจ้าหนูน้อยตกใจ จึงรีบผละมือออก ในใจรู้สึกผิดหวังมาก!

เขาไม่ใช่คนหน้าด้านและการทำแบบนี้ก็ไม่ใช่นิสัยของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากขอร้องคนนอก แต่สุดท้ายกลับไม่สำเร็จ เด็กน้อยก้มหน้าลง ปากเล็กย่นยู่ขึ้นมาเล็กน้อย ใบหน้าอ่อนเยาว์ดูเสียความรู้สึกมาก ท่าทางแบบนั้น เห็

บทที่ 162 พบกันอีกครั้ง

หลินเมิ่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง เพื่อที่จะควบคุมจิตใจที่กำลังสับสนวุ่นวายของตนเอง ตอนนี้ สิ่งที่เธอต้องทำคือควบคุมสถานการณ์ตรงหน้าให้อยู่ เมื่อครู่นี้ ตอนที่เธอถือถาดเอาไว้ เห็นตรงบริเวณสนามบาสมีคนมุงกันอยู่แต่ไกลก็พลันกังวลจึงรีบเข้ามาดู พอเห็นโย่วโย่วน้อยก็รีบวิ่

บทที่ 163 เพลิงโทสะของเขา

หลินเมิ่งร้อนใจ ตื่นตระหนกและตกใจมาก!

คว้าโย่วโย่วน้อยไว้ไม่ทัน จึงรีบจับแขนของหรงหลิงไว้แน่น

“หรงหลิง คุณคิดจะทำอะไรน่ะ?!”

ใบหน้าเล็กของเธอ ดูขาวซีดขึ้นมา

ดวงตาน่าสงสารสีดำสนิททั้งคู่เริ่มมีน้ำตารื้นขึ้น เธอมองเขาด้วยความกระวนกระวาย