บทที่159หลินเฉิงโย่ว

สี่ปีต่อมา

ณ สนามบินที่ใหญ่ที่สุดในเมือง B ณ เกียวโต บนทางเดินในสนามบินที่เต็มไปด้วยผู้คน ปรากฏเงาร่างสวยงามชองคนคู่หนึ่ง

ผมอันดำเงาของหญิงสาวยาวประบ่า รูปร่างเพรียวระหง ส่วมเสื้อโค้ชสีน้ำตาลยาวประมาณเข่าเน้นรูปร่าง แค่มองไกลๆ ก็รู้สึกว่าส

บทที่ 160 เด็กน้อยกับเด็กโข่ง

ท่าทางของเจ้าหนูน้อยดูสุขุมหม่ามี๊ไม่ได้อยู่ข้างๆเขาเลยไม่ต้องคอยระวังพวกคุณลุงท่าทางแปลกๆท่าทางย่อมดูสงบนิ่งเป็นธรรมดา ลิฟต์ขึ้นไปเรื่อยๆ พอประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง ขาเล็กๆ ของเขาก็ก้าวเดินออกไป

ทุกส่งที่เห็นตรงหน้า ทำให้ดวงตาทั้งคู่ของเขาถึงกับเป็นประกา

บทที่ 161 ตีสนิท

เจ้าหนูน้อยตกใจ จึงรีบผละมือออก ในใจรู้สึกผิดหวังมาก!

เขาไม่ใช่คนหน้าด้านและการทำแบบนี้ก็ไม่ใช่นิสัยของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากขอร้องคนนอก แต่สุดท้ายกลับไม่สำเร็จ เด็กน้อยก้มหน้าลง ปากเล็กย่นยู่ขึ้นมาเล็กน้อย ใบหน้าอ่อนเยาว์ดูเสียความรู้สึกมาก ท่าทางแบบนั้น เห็