ตอน 158
เลิฟแห่งตระกูลใหญ่
บทที่158ไร้ที่หลบซ่อน
แล้วก็เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ หลังจากหลินเมิ่งพักอยู่ที่บ้านตระกูลลู่เพียงไม่กี่วัน ลู่โหย่วเต้าก็วิ่งเข้ามาหาหลินเมิ่งพร้อมกล้องตัวโปรดของเขา
“พี่มู่ซีฮะ พี่ช่วยอะไรผมหน่อยได้ไหม” ตาสีดำเป็นประกาย พลันกะพริบตาปริบๆ เหมือนสุนัขสีดำตัวใหญ่ ทั้งไร้เดียงสา ทั้งน่ารัก
ตอน 159
บทที่159หลินเฉิงโย่ว
สี่ปีต่อมา
ณ สนามบินที่ใหญ่ที่สุดในเมือง B ณ เกียวโต บนทางเดินในสนามบินที่เต็มไปด้วยผู้คน ปรากฏเงาร่างสวยงามชองคนคู่หนึ่ง
ผมอันดำเงาของหญิงสาวยาวประบ่า รูปร่างเพรียวระหง ส่วมเสื้อโค้ชสีน้ำตาลยาวประมาณเข่าเน้นรูปร่าง แค่มองไกลๆ ก็รู้สึกว่าส
ตอน 160
บทที่ 160 เด็กน้อยกับเด็กโข่ง
ท่าทางของเจ้าหนูน้อยดูสุขุมหม่ามี๊ไม่ได้อยู่ข้างๆเขาเลยไม่ต้องคอยระวังพวกคุณลุงท่าทางแปลกๆท่าทางย่อมดูสงบนิ่งเป็นธรรมดา ลิฟต์ขึ้นไปเรื่อยๆ พอประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง ขาเล็กๆ ของเขาก็ก้าวเดินออกไป
ทุกส่งที่เห็นตรงหน้า ทำให้ดวงตาทั้งคู่ของเขาถึงกับเป็นประกา