บทที่106-ไม่ได้ผิด

หลินเมิ่งนอนหลับเป็นตาย แต่ถึงเวลาก็กระเด้งตัวตื่นขึ้นเตรียมตัวไปโรงเรียนตามความเคยชินเป็นกิจวัตร มาถึงที่โรงเรียน หลินจือก็เดินถือถุงพลาสติกมายื่นให้หลินเมิ่ง

“อ๊ะ ของขวัญวันเกิดย้อนหลัง! จากทุกคนในบ้าน”

พูดเสร็จก็เดินไปเลย ในสายตาหลินเมิ่งแล้ว หลินจือก็เป็นค

บทที่107ของขวัญ

เธอได้ยินดังนั้น อาการดิ้นรนทุกอย่างก็อ่อนลง ทำเพียงก้มหน้าต่ำ ฉันเผ้ายุ่งเหยิงนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น ไม่พูดไม่จาไม่แม้จะมองมายังเขา

เขาถอนใจหนักๆ คิ้วเข้มที่ขมวดมุ่นนั้นค่อยๆ คลายออก พร้อมกับปากอธิบายเสียงเบาข้างหูเธอ “ตระกูลเหอกับตระกูลหรงสนิทสนมใกล้ชิดกันมาก คุณย่าท่า

บทที่108กรรมตามสนอง

หลินจือรู้สึกสะใจอยู่ไม่น้อย แอบคิดในใจว่าวันนี้ถือว่าได้ด่าหลินเมิ่งไปแล้ว เป็นการระบายความโกรธแค้นแทนผู้เป็นแม่ พี่ชายและตัวเธอเองด้วย เห็นหน้าซีดๆ ของหลินเมิ่งเมื่อครู่นี้แล้ว เธอก็รู้สึกสะใจพิลึก! เด็กบ้านั่น สมควรโดนด่า! คิดว่าเกาะต้นไม้ใหญ่อย่างหรงหลิงได้แล้วตัวเองจะ