บทที่107ของขวัญ

เธอได้ยินดังนั้น อาการดิ้นรนทุกอย่างก็อ่อนลง ทำเพียงก้มหน้าต่ำ ฉันเผ้ายุ่งเหยิงนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น ไม่พูดไม่จาไม่แม้จะมองมายังเขา

เขาถอนใจหนักๆ คิ้วเข้มที่ขมวดมุ่นนั้นค่อยๆ คลายออก พร้อมกับปากอธิบายเสียงเบาข้างหูเธอ “ตระกูลเหอกับตระกูลหรงสนิทสนมใกล้ชิดกันมาก คุณย่าท่า

บทที่108กรรมตามสนอง

หลินจือรู้สึกสะใจอยู่ไม่น้อย แอบคิดในใจว่าวันนี้ถือว่าได้ด่าหลินเมิ่งไปแล้ว เป็นการระบายความโกรธแค้นแทนผู้เป็นแม่ พี่ชายและตัวเธอเองด้วย เห็นหน้าซีดๆ ของหลินเมิ่งเมื่อครู่นี้แล้ว เธอก็รู้สึกสะใจพิลึก! เด็กบ้านั่น สมควรโดนด่า! คิดว่าเกาะต้นไม้ใหญ่อย่างหรงหลิงได้แล้วตัวเองจะ

บทที่109ใช้แผนการ

ตกค่ำ หรงหลิงก็มาตามที่นัดกันไว้จริง ๆ

หลินเมิ่งตรงเข้าไปรับเขาที่ประตู พร้อมกับรอยยิ้มเช่นเคย ด้วยเพราะอยากคุยเรื่องของผู้เป็นพ่อ ในที่สุดจึงได้โทรให้เขากลับมา แท้ที่จริงมันก็ทำให้เธอรู้สึกโล่งใจไปได้เช่นกัน ว่ากันตามจริง เธอเองก็คิดถึงเขาจริงๆ วันคืนที่ผ่านมา ต่างก็