บทที่105เข้าใจผิด

การเอาคืนของเหอหย่ามาไวยิ่งกว่าจรวด เล่นเอาซะจนหลินเมิ่งคาดไม่ถึงกันเลยทีเดียว

ปิงปิงร้องไห้ เด็กน้อยแรงเต็มเปี่ยม แถมยังไม่รู้จักอายใคร แหกปากกรีดร้องเสียงดังโหยหวนอยู่ตรงนั้น จนทำให้หญิงสาวที่อยู่ด้านหนึ่ง ไม่ว่าจะสาวน้อยสาวใหญ่ ต่างพร้อมใจพากันยืนล้อมวงพร้อมชี้นิ้ว

บทที่106-ไม่ได้ผิด

หลินเมิ่งนอนหลับเป็นตาย แต่ถึงเวลาก็กระเด้งตัวตื่นขึ้นเตรียมตัวไปโรงเรียนตามความเคยชินเป็นกิจวัตร มาถึงที่โรงเรียน หลินจือก็เดินถือถุงพลาสติกมายื่นให้หลินเมิ่ง

“อ๊ะ ของขวัญวันเกิดย้อนหลัง! จากทุกคนในบ้าน”

พูดเสร็จก็เดินไปเลย ในสายตาหลินเมิ่งแล้ว หลินจือก็เป็นค

บทที่107ของขวัญ

เธอได้ยินดังนั้น อาการดิ้นรนทุกอย่างก็อ่อนลง ทำเพียงก้มหน้าต่ำ ฉันเผ้ายุ่งเหยิงนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น ไม่พูดไม่จาไม่แม้จะมองมายังเขา

เขาถอนใจหนักๆ คิ้วเข้มที่ขมวดมุ่นนั้นค่อยๆ คลายออก พร้อมกับปากอธิบายเสียงเบาข้างหูเธอ “ตระกูลเหอกับตระกูลหรงสนิทสนมใกล้ชิดกันมาก คุณย่าท่า