บทที่98 ฉันไม่อยากกลับไป

จารวีจ้องมองผู้หญิงคนนั้นสักพัก รู้สึกว่าคุ้นมาก แต่เป็นเพราะว่าเธอสวมแว่นดำบดบังใบหน้า จารวีก็เลยไม่แน่ใจว่าเธอคือใคร

เมื่อเธอเห็นว่าคุณพ่อเดินเข้ามาใกล้ถึงแล้ว เธอจึงรีบร้อนหมุนตัวกลับไป พลางเดินทะลุไปยังด้านหน้าของเธอคันอื่น ทั้งยังเดินทะลุเข้าไปในช่องทางเ

บทที่99 ฉันไม่อยากเป็นเครื่องมือของพวกคุณ

จารวีรู้สึกว่าเธออึดอัดวางตัวไม่ถูก ก็เลยอยากจะหาคำโกหกอะไรเพื่อที่จะหลีกหนีจากบรรยากาศนี้

มนต์ตรีผลักสุรีย์วัลล์ออก พลันรีบยื่นมือไปดึงจารวีไว้ เขาจับหัวไหล่ของเธอพลางดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด เขาและเธอยืนกอดกันอยู่ที่ด้านหน้าของสุรีย์วัลล์

บทที่100 เจ้าสาวที่มีความสุขที่สุด

ใบหน้าของชยรพมีร้อยยิ้มโผ่ขึ้นมา"แน่นอนขอแค่เธอชอบ แต่ว่าหากพ่อเห็นมนต์ตรีมีความคิดไม่ดี พ่อไม่ปล่อยมนต์ตรีไว้แน่"

" พ่อ!"

ข้างในใจจารวีสบสันไปหมด ทันใดนั้นไม่รู้ควรจะพูดอะไรดี

"โอเค พ่อไปทำงานแล้ว อาหารเช้าอยู่ในห้องครัว ไปกินเองเลยน่ะ!