บทที่ 97

บทที่97 ค่ำคืนที่ฉีกขาด

หลายวันมานี้ยศพลเฝ้าสะกดรอยตามเธอตลอด เห็นเธอกับมนต์ตรีอยู่ด้วยกันอย่างสนิทสนม เขาแทบอยากจะฆ่ายศพลให้ตายซะเดี๋ยวนี้

นิรันเอาแต่บอกให้เขาใจเย็น ใจเย็น ใจเย็น！

ผู้หญิงของตัวเองอิงซบอยู่ในอ้อมกอดคนอื่น แล้วเขาจะใจเย็นอยู่ได้อย่างไร

คุณ

บทที่ 98

บทที่98 ฉันไม่อยากกลับไป

จารวีจ้องมองผู้หญิงคนนั้นสักพัก รู้สึกว่าคุ้นมาก แต่เป็นเพราะว่าเธอสวมแว่นดำบดบังใบหน้า จารวีก็เลยไม่แน่ใจว่าเธอคือใคร

เมื่อเธอเห็นว่าคุณพ่อเดินเข้ามาใกล้ถึงแล้ว เธอจึงรีบร้อนหมุนตัวกลับไป พลางเดินทะลุไปยังด้านหน้าของเธอคันอื่น ทั้งยังเดินทะลุเข้าไป

บทที่ 99

บทที่99 ฉันไม่อยากเป็นเครื่องมือของพวกคุณ

จารวีรู้สึกว่าเธออึดอัดวางตัวไม่ถูก ก็เลยอยากจะหาคำโกหกอะไรเพื่อที่จะหลีกหนีจากบรรยากาศนี้

มนต์ตรีผลักสุรีย์วัลล์ออก พลันรีบยื่นมือไปดึงจารวีไว้ เขาจับหัวไหล่ของเธอพลางดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด เขาและเธอยืนกอดกันอยู่ที่ด้านหน้าของสุรีย์