บทที่ 94

บทที่94 ความรักที่ฉันมีต่อเธอจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

ราวกับมีเมฆดำแผ่ปกคลุมไปทั่วใบหน้าอ่อนโยนของมนต์ตรี พลันจารวีก็รู้สึกราวกับมีอะไรมาอุดตันกล่องเสียง เธอรู้ตั้งแต่แรกว่าคุณลุงยงยศไม่อาจจะชอบเธอได้

ก็ใช่น่ะสิ ตอนเด็กๆเธอใสซื่อน่ารัก อีกทั้งสองบ้านยังคบกันมาหลายชั่วอายุคน นั

บทที่ 95

บทที่95 ฉันจะทำให้เธอแปดเปื้อน

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ ในขณะที่มนต์ตรีกำลังจะไปส่งจารวีอยู่นั้น พวกเขาก็เจอเข้ากับยงยศที่หน้าประตูพอดี

“คุณลุงค่ะ วีจะกลับแล้วนะคะ สวัสดีค่ะ”

จารวีกล่าวลายงยศอย่างนอบน้อม เขาพยักหน้ารับพลางหันไปหามนต์ตรี “มนต์ มานี่หน่อย พ่อมีเรื่องจะค

บทที่ 96

บทที่96 ผู้หญิงของพ่อ

มองเห็นจารวีร้องไห้โฮพลางวิ่งเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง

พลันหัวใจของชยรพก็โศกเศร้าขึ้นมา เขาไม่เคยคิดเลยว่า หัวใจของลูกสาวคงจะไม่ให้อภัยแก่เขา

เธอเกลียดเขา แต่มันก็ถูกแล้ว เธอสมควรเกลียดเขา หลายปีที่ผ่านมานี้ เขาไม่ทำหน้าที่พ่อที่ดีเลยจริงๆ